กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2010-10-30 12:26 โดย naihoi

present.jpg
2010-10-30 12:20

นายฮ้อย รายงานตัวครับ

ชื่อ ..นายฮ้อย... พ่อตั้งให้ครับ เลยใช้นี้ login เสมอมา

ภูมิลำเนา : เกิดที่อีสาน ได้มาทำงานที่สระบุรี
การศึกษา : วิศวกรรม
อายุ : 37 ปี เริ่มแก่แล้วครับลงกระทู้หนึ่งๆเป็นวันครับ
น้ำหนัก : 59 kg
อาชีพ : วิศวกร
กล้อง : canon 450D+11-16mm+18-55mm+55-250mm อยากมี L จัง
งานอดิเรก : ชอบสร้างภาพ ช่างไม้ ช่างรื้อทุกอย่าง
คติ : แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปเรื่อยๆ
เป้าหมาย : พาลูกเที่ยวรอบโลก
แนวทาง : ชอบถ่ายแนวผู้คน วิวก็ชอบนะแต่ขอคนติดมาด้วย
IDOL : พ่อกะแม่

ล้มลุกคุกคลานมาตลอดพอมาเจอบั๊กช่วยขัดเกลา ทำให้ภาพพอจะเป็นผู้เป็นคนมาบ้าง
อยู่รุ๊กกี้มานานอยากไปตากแอร์เย็นๆที่ GH บ้าง เลยอยากให้เม้นตรงๆ จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขครับ
แต่ผมยังไม่กล้าที่จะเม้นภาพท่านอื่นตรงๆมากนักนะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

wall001.jpg
2010-10-30 12:13


แนะนำตัวเองแบบย่อ...
..........................
maya13 : maya มาจากการกล่าวถึงโลกอีกโลกหนึ่ง เหมือนเช่นโลกแห่งมายา โลกแห่งไซเบอร์  / 13 เลขประจำตัว
นิสัยส่วนตัว : รักอิสระ ไม่ชอบอยู่ในกรอบ ไม่ชอบการควบคุม ตรงไปตรงมา ไม่หักหลังใคร
คติ : ทำปัจจุบัน วันนี้ให้ดีที่สุดก่อน แล้วทุกอย่างจะดีเอง
ภูมิลำเนา : กรุงเทพ
การศึกษา : จบออกแบบโฆษณา (ที่ไหน อย่ารู้เลย)
อายุ : ใครเขาบอกกัน............
สัดส่วน : 186 cm. / 86 km.
อาชีพหลัก : พนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพ
อาชีพเสริม : ถ่ายภาพขาย
อาวุธ : D700 / 24-70 2.8 NANO / 80-200 2.8 / SB-900
คติการถ่ายภาพ : พยายามมองโลกกว้าง
งานอดิเรก : เล่นบาส สะสมรองเท้าบาส เสื้อบาส
เป้าหมาย : มีความสุขในทุกๆวันกับชีวิตครอบครัว และชีวิตการงาน
IDOL : yuri (เขาคือคนที่ประสบความสำเร็จในการถ่ายภาพขาย)
สิ่งที่อยากจะบอกกับ bug : ยินดีที่ได้รู้จัก............................
maya13

TOP

[D][E]@[R]

ครูบาน้อย ที่เดียร์เอามาเจิมบ้าน
ถมความรู้สึกโหวงเหวงของการเปิดบ้านวันแรกได้อย่างดี

ภาพที่ผมเห็น ในตัวเดียร์ มักซ้อนทับกับ Dark Civic โดยไม่เข้าใจเหมือนกัน
อาจเพราะเดียร์ เป็นอีกคน ที่ผมรู้จักในเวลาใกล้ๆกัน

แต่น้ำใจที่ให้กับคนไม่คุ้นเคยเช่นผม  
ผมถือว่าไม่น้อยเลย   

นับแต่นั้นทุกๆบ้าน ไม่ว่าบ้านไหน  มีการฉลองอะไรก็ตาม
ผมมักเอาภาพพระไปให้....เลียนแบบเดียร์
อยากให้เขารู้สึกดีเหมือนที่ผมรู้สึกในวันนั้น

ขอให้ เราได้รู้จักกันไปเรื่อยๆ ครับ

TOP

naihoi

การมาเยือนบั๊กของ นายฮ้อย ทำให้ผมคิดถึงวันที่ผมเปิดร้านโชว์ห่วยวันแรกเมื่อปีเศษๆ ที่ผ่านมา

วันเปิดร้าน  ญาติพี่น้อง มากมายมาช่วยกัน ทำให้ผมอบอุ่นหัวใจ   
แต่ลูกค้ารายแรกที่เดินเข้ามาในร้าน ทำให้ผมรู้สึกมีกำลังใจ

การเดินเข้ามาของนายฮ้อย  ทำให้เพื่อนๆในบั๊ก ตื่นเต้นดีใจ และมีกำลังใจมากมาย  นายฮ้อยคงไม่รู้
ยิ่งนายฮ้อย ขอให้ "จัดหนักได้อีก" ... เรายิ่งมั่นใจในแนวทาง
(หารู้ไม่ว่า นายฮ้อย รับได้อยู่คนเดียว  คนอื่นรับไม่ได้เลยหนีหายไป  เคืองกันไปก็มี T__T )

นายฮ้อยขยันถ่ายภาพ แม้โอกาสไม่อำนวย เช่นพ่อลูกอ่อนทั่วไป
และใจกว้าง  ร่าเริง และ รับฟัง  ไม่มีอัตตา  
ด้วยบุคลิกนี้ ผมจึงว่านายฮ้อยยังไม่แก่อย่างที่ออกตัวเลย

ดูคล้ายนายฮ้อยจะมีใจให้บั๊กอยู่บ้าง จึงแวะมาอย่างสม่ำเสมอที่โอกาสอำนวย
ผมยังจำได้ว่า วันที่ผมหัวใจพองโตคือ วันที่นายฮ้อยปะโลโก้บั๊ก  ...เล่นเอาเขินเลย

....กับบ้านหลังเล็กๆ  สมาชิกมีออนไลน์อย่างมาก 4-5 คน แถมต้องโทรตามกันให้มาออนไลน์
และไม่ว่าบ้านจะเงียบเหงาเพียงไร  นายฮ้อยไม่ลังเลเลยที่จะล็อคอิน มานั่งเฝ้าบ้านคนเดียว....   

ตอนเห็นโลโก้ในภาพนายฮ้อย  ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อนหน้านี้
ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง  แต่ทำฟอร์มขยับแว่น บอกว่า
....โลโก้ ไม่เข้ากับภาพ...เขินๆง่า  



ขอบคุณนายฮ้อย ที่เป็นส่วนหนึ่งของบั๊กครับ
....ขอบคุณ....

อยู่ด้วยกันนานๆนะ

TOP

maya13

ผมเริ่มรู้จักกับเขา ที่บั๊กนี้เอง แม้จะเคยได้ยินชื่อเขามาก่อนบ้าง
และเห็นผลงานถี่ยิบในหนังสือ On Camera

maya13 หรือ คุณต้น  เป็น สมาชิกอีกท่านหนึ่ง (ในหลายๆท่าน) ที่ความเห็นไม่ตรงกับผมในหลายเรื่อง
ในสายตาผม เขามีความเป็นปัจเจกสูง

เราต่างรุ้ว่า ไม่มีผิด ไม่มีถูก  แค่แตกต่าง
และผมเองก็เชื่อว่า นกในป่าแห่งหนึ่งแห่งใดในโลกก็ตาม  ที่มีแต่พันธุ์เดียวกัน ร้องเสียงเดียวกัน
สุดท้ายป่านั้นก็น่าเบื่อสิ้นดี  

ดังนั้น  แม้ความเห็นไม่ตรงกัน ผมก็มักนำไปต่อยอด
และหลายครั้งในเวลาต่อมา ก็เป็นประเด็นที่ดี /มีประโยชน์กับบ้าน
เช่นประเด็นการเสวนา ที่นำไปสู่ข้อตกลง  วิจารณ์ และ ติชมงานอย่างไรให้เกิด "ผล"  

มายา13 ไม่ค่อยเม้นท์งาน  อาจเพราะเขากลัวคนอื่นๆเสียกำลังใจ  เสียความรู้สึก จากความเห็นของเขา
เมื่อเขาไม่ชอบอะไร  เขาจึงไม่ทำอย่างนั้น....(นี่คือเรื่องที่ผมเข้าใจจากการอ่านความคิดของเขา)
แต่เมื่อไรก็ตามที่เขาพูด  ผมรู้ว่าเขาจะพูดตรงที่เขาคิดเสมอ  


มายา13 ในสายตาผมนั้นก็อยู่ในช่วงการเจริญเติบโต

.....ใครก็ตาม ที่พยายามเข้าใจความคิดต่าง  เห็นต่างจากตัวเอง
ย่อมกำลังเจริญเติบโต

ผมหวังให้เขา ร่วมด้วยช่วยกัน ทำให้บ้านแมลงนี้ผลิบาน

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ชื่อ สมัชญ์  เรียกสั้นๆ ว่า  มัช  หนัก 80 โล สูง 174  พ่อเป็นคนหัวหิน  ประกอบอาชีพค้าขาย เปิดร้านแกลอรี่ในโรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนทัล (ปัจจุบันก็คือพารากอน) แม่เป็นคนสมุทรปราการ ทำงานเป็นเลขานุการให้ผู้บริหารโรงแรมดุสิตธานี  วันนึงเมื่อประมาณ 32 ปีก่อน  พ่อมาติดต่อเรื่องนิทรรศการภาพวาด ก็มาเจอแม่  เลยออกมาเป็นฉันนี่แหละ  55

แม้ว่าจะอยู่ใกล้ชิดกับงานศิลปะตั้งแต่เด็ก แต่ก็ไม่ค่อยสนใจงานศิลปะนัก วิ่งเล่นซนเหมือนเด็กทั่วๆ ไป สอบวิชาศิลปะก็มักได้แค่ 6-7 เต็มสิบ  พอขึ้นชั้นมัธยม  ก็เริ่มชอบฟังเพลงบริทป๊อบยุค 90 จนถึงเพลงร็อคญี่ปุ่น  ระหว่างเรียนนิติศาสตร์ในระดับอุดมศึกษา นึกอยากลองเป็นดีเจ ก็คิดตามประสาเด็กๆ อะนะที่อยากทำงานในสิ่งที่ตัวชอบ สอบได้ใบผู้ประกาศ อบรมการจัดรายการวิทยุที่สถานีวิทยุจุฬา ทำเทปเดโม่สมัครดีเจแชนแนลวี (แต่เขาไม่เอา)  แถมยังลงคอร์สสั้นๆ ฝึกพากย์หนังวอลท์ดิสนี่ย์อีก เคยรับจ๊อบเล่าเรื่องผีผ่านทาง 1900 ด้วย จนเพื่อนถามว่าแกมาเรียนกฎหมายทำไมฟระ...

แต่พอใกล้เรียนจบ  ถึงทางแยกที่ต้องเลือกเดิน  ก็ต้องยอมรับความจริงว่า  การไปต่อสู้แย่งงานกับคนที่จบด้านนิเทศ วารสาร มันก็ช่างยากเย็นยิ่งนัก  เอาดีทางวิชาชีพต่อละกัน  จึงยุติความฝันที่จะทำด้านดีเจไว้เพียงเท่านั้น
  
พอจบป. ตรี ก็ตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเดิม  ระหว่างเรียนก็เริ่มสนใจพลาสติกโมเดลเพราะส่วนตัวชอบดูการ์ตูน อนิเมชันญี่ปุ่นอยู่แล้ว มันสามารถจับสิ่งที่อยู่แต่เฉพาะในจอ  ในที่สุดก็ได้เป็นงานอดิเรก  พ่นสีพวกกันดั้มนี่แหละ จนขยายไลน์เก็บฟิกเกอร์ทั้งหุ่นยนต์  ฮีโร่  ไอ้มดแดง  จนในที่สุดก็จบ ป.โทในปี 48 และก็ได้เริ่มทำงานเป็นนิติกรรัฐสภาในปีเดียวกัน ซึ่งโชคดีพอมีโอกาสออกรายการวิทยุโทรทัศน์ของรัฐสภาบ้าง  ในระหว่างนั้นก็กัดฟันเรียนเนติบัณฑิตที่เก็บค้างอยู่จนจบในปี 50

พอหมดภาระเรื่องเรียน  ก็อยากหาอะไรใหม่ๆ ทำสักอย่าง  เพราะแฟนบ่นว่าเอาแต่นั่งพ่นสีอุดอู้อยู่แต่ในห้อง  สีทินเนอร์ก็เหม็น  ทำติดต่อกันทีไรไม่สบายทุกที   ก็นึกได้ว่าอยากได้กล้องดิจิตัลตัวใหญ่ๆ  เพราะน่าจะซูมได้เยอะกว่าคอมแพคที่มีอยู่  ไม่รู้จัก DSLR หรอก ก็ไปเดินเล่นงานคอมเวิร์ลโฟโต้เวิร์ลที่พารากอน ช่วงนั้น 1000D เพิ่งวางตลาด ก็ตัดสินใจซื้อเลย  พอเอากลับมาถึงบ้านก็... เออ ทำไมมันซูมได้น้อยจังฟระ   จึงค่อยๆ เรียนรู้การถ่ายรูปไปเรื่อยๆ  แล้วก็อัพอุปกรณ์บ้างอะไรบ้าง  จวบจนถึงวันนี้ 2 ปีเต็มพอดี  

ตั้งแต่ถ่ายรูปมาถามว่าชอบแนวไหน  ก็แลนด์สเคปนี่แหละ  ให้ความรู้สึกมหัศจรรย์ ยิ่งใหญ่ และตลอดกาล รองลงมาก็แนวไลฟ์  เดิมทีถ่ายไม่เป็นเลย  แต่พอเห็นไลฟ์งามๆ จากเว็บบ้าง นิตยสารบ้าง แล้วขนลุก รู้สึกว่าเป็นภาพที่มีประโยชน์ต่อสังคม  อยากถ่ายให้ได้แบบนั้นบ้าง ทุกวันนี้ยังหัดแบบงูๆปลาๆ อยู่ อีกแนวคือพอร์เทรท  แต่มีโอกาสถ่ายน้อยเพราะนึกคอนเส็ปท์ค่อนข้างยาก

Log in : FAZZ ชื่อหุ่นโมบิลสูทตัวนึงในเรื่องกันดั้ม ชอบคาแรกเตอร์ที่เป็นหุ่นติดเกราะแบกอาวุธหนักอยู่ตลอดเวลา  

อุปกรณ์ ณ ปัจจุบัน : 50D + 10-20 mm./17-50 mm./70-200 mm. + SPEEDLITE 430EX ii  

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยจ้ะ
BUG.jpg

TOP

FAZZ

แนะนำตัวได้ละเอียดดีมากแล้วครับ  ขอบคุณมาก
ผมขอเสริมเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

Fazz เป็นสมาชิกอีกหนึ่งท่านที่ให้ความเห็นเป็นประโยชน์อย่างมากกับ จขกท.
(คนอื่นๆก็เป็นประโยชน์  เดี๋ยวจะน้อยใจ  บ้านนี้ผมว่าใจน้อยกันน่ะ -*-  )
แต่ Fazz แตกต่างกันที่รายละเอียด
....กล่าวคือ เมื่อเขาพอมีเวลาพอ  เขาจะบอกเป็นใบๆไปจนจบกระทู้
นั่นก็เพราะ  เขาเชื่อว่า เป็นสิ่งที่ดี มีคุณค่าทางโภชนาการ

ในวันที่พวกเราไม่ค่อยมีคนเม้นท์กระทู้มากๆ  ผมคิดถึงเขานะ  แต่ไม่กล้าบอกเธอ....

TOP

ต้องขอบคุณ "แม่มดราตรี" ก่อนเลยครับ ที่เนรมิตกระทู้นี้ขึ้นมา แม้เธอจะบอกเสมอว่า... "ฉันไม่ใช่นางฟ้า" (นะเฟร่ย) ก็ตาม
ที่ทำให้พวกเราเหล่า "บั๊ก" ได้รู้จักกันมากขึ้น ผมชื่อ ARTMAN ครับ เป็นสมาชิกใหม่ไม่นาน (แต่เกิดมานานมากแล้ว ฮิฮิ)
อยากรู้จักทุกคนนะครับ...อยากให้พวกเราเข้ามาทักทายกันบ่อยๆ ไม่ได้โพสก็มาเม้นท์บ้าง ไม่รู้จะเม้นท์อะไรก็มาโพสบ้าง...เราจะได้เม้นท์ 55555

....................................................................................................................................................


log in : ARTMAN
ART :  คือชื่อเล่นของผม (พี่น้อง 6 คน อ.อ่างหมดเลย อิ๊ด อู๊ด แอ๋ว อ๊าต อ้อย เอ๋)
MAN :  บังเอิญเป็นผู้ชาย จบด้านศิลปะมาด้วย เลยเอาวะครับ...ชื่อนี้แหละ
ภูมิลำเนา : เป็นคนอุตรดิตถ์ แต่ไปติดเกาะอยู่ภูเก็ต 14 ปีแล้ว
สถานะ : มีลูกชาย 2 คน เข็ดแล้ว เอ้ย ! พอแล้ว...  เมีย 1 คน เอ่อออ ?...... ก็พอแล้วเหมือนกัน
การศึกษา : คณะวิจิตรศิลป์ ม.ช. รุ่นบุกเบิก (รุ่นปู่รหัสไอ้ไข่ย้อย กะ ดากานดา)
อาชีพ : ทำโรงพิมพ์ออฟเซ็ท พิมพ์ทุกอย่างที่เป็นกระดาษ ยกเว้น แบ้งค์ปลอม กะ หนังสือโป๊ !!?
อายุ : เลยหลักสี่ แต่ยังไม่ถึงวัดดอน เอ้ย! ยังไม่ถึงดอนเมือง ก๊ากกกก !!!
น้ำหนัก : เดี๋ยวไปถามแฟนผมดูก่อน ?
งานอดิเรก : ดูหนัง-ฟังเพลง .........และถ่ายภาพ
ความใฝ่ฝัน : ไม่มีแล้ว... เหลือแต่ “ไฟ”
อาวุธ : ถ้าหมายถึงกล้อง..ก็มีโซหนี้ Alfa 350 เลนส์อะไรไม่รู้เค้าให้มาสองตัว (ถ่ายใกล้กับถ่ายไกล) กับหนอน G 11 อีกหนึ่งตัวครับ
แนวทาง : Landscpe, Seascape, Life ครับ ไม่ถนัดแนว portrait  และไม่คิดจะเอาดีทางนี้...ยิ่งโป๊ๆขอดูอย่างเดียว(ไม่เม้นท์ด้วย)
IDOL : พ่อผมเองครับ :คนอาไร๊ เหล้าก็ไม่กิน บุหรี่ก็ไม่สูบ ธรรมะธัมโม แถมรักเดียวใจเดียวมาตลอดชีวิต 5555
คติ : ถ้าใจกว้าง... โลกก็แคบครับ
ให้พูดถึงบั๊ก : " รักบั๊ก... ซะแล้ว !! "
ARTMAN.jpg

TOP

ฮ่า ๆ..........เข้ามาฮารูปพี่อาร์ต เลือดกำเดาไหลโด้ยอ่ะ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

อบอุ่นๆๆ
"บางอย่างเกิดมาเพื่อกินขยะบนชายหาด แต่บางอย่างก็เกิดมาเพื่อปฎิเสธ เงื่อนไข -- ข้อ จำกัด เหล่านี้"

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

พ่อหมีควาย ในสายตาข้าพเจ้า

เห็นพ่อหมีแนะนำสมาชิกคนอื่น ๆ ไปเยอะแระ แต่เจ้าตัวยังไม่ออกมาแนะนำตัวเองซักที
เผอิญแม่มดใจร้อน รอไม่ไหว (อีกเดี๋ยวจะไม่อยู่แล้ว) ขอชิงแนะนำพี่หมี พี่พัน หรือพ่อหมี (ของน้องแม่มด) ให้ชาว BUG รู้จักเลยละกันนะคะ

อย่างที่บอก..แม่มดกะพ่อหมีรู้จักกันในบ้านใหญ่บ้านนึง
ซึ่งทีแรกแม่มด "ไม่ชอบ" พ่อหมี อย่างมาก ๆ (เคยแอบเม้าท์กะ ปู้ HPS ด้วย)
คนอาไร๊จะฮาอย่างเดียว ..หาแก่นสารสาระไม่ได้  ฯลฯ

จนได้พบ "เรื่องจริงหลังแต่งงาน"
กระทู้ภาพถ่ายครอบครัวของพ่อหมีที่อ่านแล้วแอบอินมากมาย
ราวกับว่า พ่อหมีสามารถกดชัตเตอร์บันทึกความรักลงไปในรูปได้
นั่นเป็นจุดเปลี่ยน..ทำให้อคติในสายตาเบาบางลงไป

พอได้รู้จักกันมากขึ้นก็เริ่มเข้าใจกันมากขึ้น
พ่อหมีเป็นคนไฮเปอร์แอคทีฟ มากกกกกกก มากกกกกกกกก Alert อยู่ตลอดเวลา
คิดปุ๊บ ทำปั๊บ (เพราะถ้าไม่ทำเลย แกจะลืม)
แม่มดต้องใช้เวลาอยู่นานพอสมควร กว่าจะเข้าใจ "ภาษาพ่อหมี"

พ่อหมี พูดเร็ว เขียนลื่น .. โอ้ มาอ่านงานเขียนนี่หลงรักเลยนะ
มีมุมมองที่ค่อนข้างอาร์ตนิด ๆ อิงกระแสตลาดหน่อย ๆ
เหมือนจะมั่นใจ แต่แอบหวั่นไหวอยู่ในที
เข้าใจโลก เข้าใจผู้คน ... อ่านอะไรขาดเลยเชียวแหละ


บุคลิก โดยรวมของ BUG ส่วนใหญ่ถูกถอดแบบมาจากพ่อหมีนั่นแหละ
ชายวัยกลางคน อารมณ์ดี ไม่มากพิธีรีตรอง ไม่เนี้ยบ เป็นกันเอง ..แอบหน้าตาดี  
ขี้เหงา ขี้อาย แต่อยากมีเพื่อน..

หลายครั้งหลายคนไม่เข้าใจภาษาพ่อหมี
เค้าก็จะถามแม่มดค่ะ ..ล่ามประจำเว็บ .. (รับแปลภาษาต่างดาว กะภาษาหมี หุหุ)

ขอบคุณที่สร้างโอเอซิสแห่งนี้ให้พวกเรานะคะ ..
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ตาหมี...พี่หมี....ลุงหมี....น้าหมี....หรืออะไรก็ตามแต่....ในทรรศนะของข้าพเจ้า...

เดี๋ยวมาบอก...จองไว้ก่อน
300 ไบต์ สำหรับส่วนนี้
กำหนดโค๊ด Discuz! ด้วยตนเอง

TOP



ชื่อ : จ่าโจ , จสอ.โจ (ไปเจอที่ไหนก็สันนิษฐานว่าเป็นคนเดียวกันไว้ก่อน)
อายุ : 39 เกิดปี 2514 หรืออีกนัยนึง ปี 1971 ... เรียกว่าเป็นยุคเซเว่นตี้โดยแท้
ที่อยู่ : ดอนเมือง
สถานะภาพ : แต่งงานแล้ว มีลูกชาย 2 คน ...
อาชีพ : ฟรีแล๊นซ์ Auto-CAD เขียนแบบ-ออกแบบงานอสังหาริมทรัพย์ทุกรูปแบบ
อาุวุธประจำกาย : Fuji FinePix S1600 , S2 Pro อีกตัวนึงรุ่นพี่ให้ยืมมาเล่น เดี๋ยวก็ต้องเอาไปคืนเขาแล้ว



เราจะรักกันได้ยังไง ในเมื่อเรายังไม่รู้จักกันเลย ... <<--- สำหรับผมแล้ว สองเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกันเลยแม้แต่น้อย

ถ้าอยากรู้จักผม รู้จักมุมมอง ทรรศนะคติของผม ลองไล่อ่านข้อเขียนของผมที่กระจายอยู่ตรงนั้นตรงนี้ ไม่ต้องไปไหน
ไกลหรอก ในบั๊กนี่ผมก็โพสต์ไว้เยอะแยะ ในมุมมองกลับกันถ้าผมอยากรู้จักใครสักคนให้มากขึ้น ผมก็จะไปตามอ่าน
ตามดูความคิดเห็นของคนนั้นเหมือนกัน

มีบ้างบางคนที่ภาพลักษณ์และการแสดงออกในโลกไซเบอร์ กับตัวตนที่เป็นจริงเป็นคนละเรื่องเหมือนหนังคนละม้วน
แต่ไม่ใช่ผม ถ้าคุณสัมผัสผมผ่านตัวหนังสือ ผ่านภาพถ่าย แล้วรู้สึกยังไง ตัวจริงก็เป็นอย่างงั้นแหละ

คนแถวนี้เคยบอกว่า ... ผมยืนอยู่ตรงกลางระหว่าง ความน่าสนใจอย่างยิ่งในความคิด กับเกรียน

...

ถ้าผมจะรักใครสักคน ผมต้องรู้จักทุกแง่มุม ซอกอับ พับใน ของเขา หรือเธอคนนั้นด้วยเหรอ ?

ไม่หรอก ผมไม่อยากรู้จักใครลึกซึ้งถึงปานนั้น แค่รู้สึกว่าเป็นคนดี มีน้ำใจ ผมก็หลงรักได้ง่าย ๆ แล้ว
ทุกวันนี้ก็ยังรักคนโน้น ห่วงคนนี้ไปเรื่อย ถ้าจะว่าผมว่าเป็นคนมากรักหลายใจก็เชิญ ...

ชอบรักผู้คนเยอะ ๆ .. มีความสุขเสมอที่ได้คิดถึงคนอื่น ก่อนคิดถึงตัวเอง

...

ต่อให้เรารู้จักกันดี เราก็อาจจะไม่ได้รักกันก็ได้ ... และคนที่เรารักหมดหัวใจ หลาย ๆ ครั้งที่เราไม่รู้จักเลยสักนิด


มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

ARTMAN


ผมพบพี่อ๊าต ARTMAN ในบ้านหลังหนึ่ง สะดุดตาทั้งรูปแบบของภาพ และ สไตล์การบรรยาย  
มันสื่อ ตัวตนของเขาพอสมควร  และมันช่างสอดคล้องกับ สิ่งที่หายไป the missing piece อย่างมาก


ในช่วงขณะหนึ่งนั้น  ผมสวมหมวกคนภายนอกและลองมองจากนอกบ้านเข้ามา  ....พบว่าบุคลิกบ้านขาดความหลากหลาย
ในระยะยาวอาจทำให้กลุ่มคนเล่นบั๊กแคบ  (เรื่องสมาชิกอยากได้เยอะๆ ก็เป็นเพราะเราขี้เหงาครับ )  

ผมมองหา ลักษณะ conservative ให้บั๊ก ง่ายๆ สบายๆ เพิ่มขึ้นอีก
และโดยตัวตนของผมไม่อาจทำให้บั๊กมีบุคลิกเช่นนั้นได้

หากผมประเมินไม่ผิด  การมาของ ARTMAN  ทำให้บั๊กมีความเป็นอัตตลักษณ์ หรือลักษณะเฉพาะตัวมากขึ้น
ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

ARTMAN หรือ พี่อ๊าต ในสายตาของผม ใจเย็น  รับฟัง  และดูคล้ายสงวนท่าทีในบางครั้ง
ภาพถ่ายของเขามักมีเรื่องราวหนักแน่น คุมธีมอยู่หมัด และ ไม่เคยครองอัตตาเลย

อย่าว่าแต่  การที่ใครคนหนึ่งอยู่ ที่แห่งหนึ่งมา 10 กว่าปี
และยังคงถ่ายทอดมุมมองสนุกสนาน และพบเห็นสิ่งใหม่ๆ เหมือนนักท่องเที่ยวในสัปดาห์แรก
....ย่อมไม่ธรรมดา  

ในเดือนถัดไป ที่พี่อ๊าต ดูแลบ้านเดี่ยว  
ผมมั่นใจว่า บุคลิกของบั๊กก็ชัดเจนขึ้นตามลำดับ

ขอบคุณพี่อ๊าต ARTMAN ครับ

TOP

จ่าโจ

"คนแถวนี้เคยบอกว่า ... ผมยืนอยู่ตรงกลางระหว่าง ความน่าสนใจอย่างยิ่งในความคิด กับเกรียน"

นั่นคือ คำพูดของผมที่มีต่อจ่าโจ ในวันที่ผมเชิญจ่ามาวิ่งเล่นในบั๊ก

ผม "พบ"  จ่าโจครั้งแรกห้องวิเคราะห์ในบ้านหลังหนึ่ง
ความรู้สึกส่วนตัวผม คือ เขาเกรียน
เขาส่งภาพเข้าห้องวิเคราะห์ แต่เหมือนไม่อยากรับฟังความเห็นนัก
เหมือนเพียงอยากบอกเล่าเรื่องราวของเขา
ให้ใครสักคนหรือหลายคนฟังเท่านั้น...ผมจึงไม่เคยวิเคราะห์ภาพของเขาเลย


ผมเริ่ม รู้จัก  จ่าโจ มากขึ้น ในบ้านอีกหลังหนึ่ง
นั่งดูงานเขา ด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไป และเกิดความคิดว่า

คนๆนี้ อาจเพียงอยู่ผิดที่  

แม้ไม่มั่นใจนัก ผมก็หวังว่าบั๊กเป็นที่ที่ใช่สำหรับเขา
ใช่ สักส่วนหนึ่ง   แม้ไม่ใช่ทั้งหมด ......แต่ก็คงไม่น้อยจนเกินไป

ความเห็นส่วนตัวของผม (ซึ่งแปลว่าไม่ใช่ข้อเท็จจริง เป็นเพียงจากการอ่านหลายร้อยบรรทัด)
ที่มีต่อจ่าโจคือ

มุมมองของจ่าโจ  ดูสวยงาม และ หม่นเศร้าอยู่ในที
หากบางครั้ง ยังคล้ายๆ คนบาดเจ็บคนหนึ่ง ที่พยายามที่จะเข้มแข็ง ยืนหยัดบนโลกให้มั่นคง
เขาพยายามเข้าใจโลก...
......พอๆกับ อยากให้โลกเข้าใจเขา
......พอๆกับ พยายามบอกทุกๆคนว่าเขาแข็งแรงดี

โลกของจ่าโจ  ยังหมุนรอบตัวเอง ในองศาที่แกนตั้งเอียงเล็กน้อย
ผมอ่านโลกของเขาเสมอ  และพบว่า   
โลกของเราทุกคนคือใบเดียวกันนั่นเอง  

ในบางเวลา ผมอยากให้ลองมานั่งดื่มกาแฟดำ
ฟังเขาเล่าเรื่อง เป็นครั้งคราว
โดยมาก  เรื่องของเขา
มักทำให้โลกของเราหมุนช้าลง

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด