กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
ผมเป็นคนกินกาแฟดำ กินมาตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา ถ้านับเป็นเวลาก็เกือบ 20 ปีเข้าไปแล้ว
เหตุผลแรกของการกินกาแฟก็เพื่อบรรเทาความง่วง เพราะการเรียนในสาขาวิชาสถาปัตยกรรม
มีงานที่ท่านอาจารย์สั่งให้ทำเยอะมาก ทั้งงานเขียนแบบที่ละเอียดยิบ งานออกแบบประจำเทอม
ที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรร งานสเก็ตช์ดีไซน์ที่เน้นความฉับไวและรูปแบบในการนำเสนอ

ไหนจะรายงานของรายวิชาพื้นฐานอื่น ๆ อีกเพียบ นักศึกษาในแผนกสถาปัตยกรรมจึงเป็นนักศึกษา
ที่ดูเหมือนจะต้องคำสาปให้อดหลับอดนอนเก่งเหมือนนกฮูก ยิ่งปลายภาคยิ่งแล้วใหญ่ สารพัดงาน
ที่ยังสะสางไม่แล้วเสร็จไหลรวมมากองกันเป็นภูเขา เป็นเหตุให้ต้องผ่านสัปดาห์นรกราวกับการฝึก
นักทำลายใต้น้ำจู่โจม

กลิ่นหอม ๆ ของกาแฟ ช่วยให้พวกเราผ่านพ้นความยากลำบากเหล่านั้นมาได้ และแม้จะเข้าสู่วัยทำงาน
แล้วก็ไม่ได้ลดทอนคำสาปนกฮูกให้เบาบางลงไม่ ผมยังคงต้องอดหลับอดนอนอยู่บ่อย ๆ และหลายครั้ง
ที่ดูจะยิ่งหนักกว่าสมัยเรียนซะอีก

กาแฟกลายมาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผมไปซะแล้ว ผมกินกาแฟมาแทบทุกยี่ห้อที่วางขายในท้องตลาด
แต่กาแฟที่ผมชอบที่สุดยังคงเป็นกาแฟชนิดเกล็ดสำเร็จรูป ชงกับน้ำตาล ไม่ต้องใส่นม ไม่ต้องใส่ครีม
ผมชอบความดุดันของมัน เพราะมันเหมือนรูปแบบการใช้ชีวิตของผม .. เดิม ๆ ดิบ ๆ และสุดขั้ว


แต่สิ่งที่แปลกที่สุดกลับไม่ใช่ลักษณะนิสัยการบริโภคกาแฟของผม แต่กลับเป็น ... ถ้วยกาแฟ

ถ้วยกาแฟของผม เป็นถ้วยกาแฟเซรามิคธรรมดา ผมไปซื้อมาจากห้างนิวเวิลด์ บางลำพู ราคา 45 บาท
และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมไม่เคยเปลี่ยนถ้วยกาแฟ

ถึงแม้ในบ้านจะมีถ้วยกาแฟถ้วยอื่น ๆ อีกหลาบใบ แต่พวกมันล้วนถูกเก็บให้นอนนิ่งสนิทอยู่ในตู้ มีแต่คราวที่
มีแขกเหรื่อมาเยี่ยมเยียนและประสงค์จะจิบกาแฟนั่นแหละ พวกมันถึงจะได้ออกมาดูโลกภายนอก แต่สำหรับ
การบริโภคกาแฟของผมนั้น ผมยังคงใช้ถ้วยกาแฟใบเดิม

หลายครั้งที่ผมเหลือบตามองลวดลายคล้าย ๆ หินอ่อนสีครามบนถ้วยกาแฟของผม และนึกตั้งคำถามว่า
ถ้วยกาแฟใบนี้ผ่านการใช้งานมาแล้วกี่ครั้ง มันถูกบรรจุใส่น้ำกาแฟร้อน ๆ มาแล้วกี่ลิตร

และมันบันทึกเรื่องราวและความทรงจำอะไรไว้บ้าง ...


...

ผมอยากขอพื้นที่เล็ก ๆ ในกระทู้นี้ ให้เป็นเหมือนถ้วยกาแฟของผมในบ้าน fotobug ผมจะแวะเข้ามานั่งชงกาแฟ
ดำเข้ม ๆ ขมหน่อย ๆ และคิดถึงเรื่องโน้น เรื่องนี้ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต และจะยินดีเป็นอย่างยิ่งถ้าหากจะมีใครสักคน
เข้ามานั่งจิบกาแฟในแบบที่คุณชอบร่วมกับผม มองท้องฟ้าสีครามเข้ม และนิ่งฟังเสียงการหมุนตัวของโลก

...

คิดถึงกล้องถ่ายรูปตัวเก่าขึ้นมาจับใจ มันเป็นกล้องยี่ห้อ Brica E80 FD ความละเอียด 8 ล้านพิคเซล ตั้งค่าโหมด
M ได้ด้วย ผมนำเขาติดตัวออกไปปั่นจักรยานด้วยบ่อย ๆ เพื่อบันทึกภาพความประทับใจระหว่างการเดินทาง อยู่มา
วันนึง ในขณะที่ผมกำลังก้ม ๆ เงย ๆ จะถ่ายภาพรถจักรยานไฮบริดจ์ของเพื่อน (อุปกรณ์ตกแต่งจักรยานขั้นเทพ)
ผมดันเอากระบอกซูมไปโขกกับเฟรมจักรยาน เสียงดัง ก๊อกกก ... !!!

เรียบร้อย กระบอกซูมล๊อค แหวนขับกระบอกซูมปีนเกลียว ซูมค้าง .. ขนาดปิดกล้องแล้ว เปิดใหม่ยังไม่หือไม่อือ
ไปถามร้านซ่อมกล้อง ... ช่างบอกว่าต้องเปลียนชุดกระบอกเลนส์ใหม่ ราคาก็พอ ๆ กับซื้อกล้องใหม่เลยทีเดียว

ไม่น่าเล๊ยยย ... Brica ลูกพ่อ ...


มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

หน้าบ้านผมมีกอไผ่อยู่กอนึง ซื้อมาปลูกตั้งแต่มาอยู่บ้านหลังนี้ใหม่ ๆ จากกอไผ่ลำเล็ก ๆ
เดี๋ยวนี้มันพุ่งทะยานแหวกอากาศขึ้นไปเบื้องบน จนเกือบเลยหลังคาบ้าน

เมื่อมีกอไผ่ก็มีนก แรก ๆ ก็นกกระจอกพากันมาใช้ซุ้มไผ่เป็นที่สังสรรค์ยามเช้า เสียงนก
กระจอกพูดคุยทักทายกันดังเจี๊ยวจ๊าว จนบางครั้งกลายเป็นเอะอะเอ็ดตะโรราวกับว่าพวกมัน
กำลังทะเลาะตบตีอะไรกันสักอย่าง

ไม่แน่ใจเหมือนกัน ... ไม่ได้ออกไปดู ไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ไม่ว่าจะเป็นคน หรือเป็นนก




morninglight05b.jpg
2010-10-11 08:59
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

หลัง ๆ มานี่ มีนกเขาสองตัวผัวเมีย แอบเข้ามาทำรังอยู่กินกันบนกอไผ่หน้าบ้านผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ
จะขออนุญาตผมสักคำก่อนก็หาไม่ เช้า ๆ ตัวผัวก็บินออกไปหาอาหารกิน ปล่อยให้เมียนั่งกกไข่อยู่ในรัง
มันอยู่ใกล้มากขนาดที่ผมแทบจะเอื้อมมือไปแตะเนื้อต้องตัวเธอได้เลยทีเดียว แต่ผมก็ไม่ได้ทำอย่างนั้น

เดี๋ยวไอ้ตัวผัวมันกลับมาเห็นเข้า มันจะไม่ดี ... แถมยังอาจตกเป็นขี้ปากเหล่านกกระจอกจ๊อกแจ๊กแถวนี้ด้วย


เสียง กุ๊ก ... กุ๊ก ... กรู๊วววววว ...... ดังก้องกังวานไป 3 บ้าน 8 บ้าน ...


looking03b.jpg
2010-10-11 21:05
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

เอ่อ..อ่า..จบยังคะจ่า? ถ้ายังไม่จบและเป็นการปาด ก็ขออภัยนะคะ

..

ชอบมุมมองและเรื่องราวที่ร้อยเรียงมาจังเลยค่ะ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

แวะเข้ามาได้เลยฮะ ... อันนี้ไม่จบง่าย ๆ จะพยายามอัพเดตให้ได้ทุกวัน

...

มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

นอกจากนกกระจอกฝูงนึง นกเขาสองตัวผัวเมียคู่นึง หน้าบ้านผมยังมีต้นไม้อีกเพียบ
บรรยากาศในพื้นที่จอดรถหน้าบ้านทาวน์เฮ้าส์ มองไกล ๆ จากนอกบ้านแทบไม่ต่าง
อะไรกับป่า มีเฟิร์น มีมอส ลั่นทม ชวนชม กล้วยไม้ ... และอื่น ๆ อีกมากมาย

ผมชอบบรรยากาศของป่า .. เพราะช่วงหนึ่งของชีวิต ผมใช้ชีวิตอยู่ในนั้น

ตอนกลับออกมาผมลืมบางอย่างไว้ ไม่ได้เอามันออกมาด้วย ...

morninglight06d.jpg
2010-10-12 10:14
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

ผมเคยเป็นสต๊าฟค่ายเยาวชนของ YPDC ช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อน กิจกรรมค่ายสุดฮิต
ช่วงนั้นถ้าไม่เป็นค่ายทะเล ก็เป็นค่ายป่า ผมโดนยืมตัวไปมาทั้งสองภาค เดินทางกันสนุกมาก
เดี๋ยวไปสัตหีบ เดี๋ยวไปเขาใหญ่ ทางเดินป่าบนเขาใหญ่นี่ผมเดินจนเหมือนเดินเล่นในบ้าน
เก้งกวางบางตัวนี่เจอหน้ากันบ่อย สนิทกันจนแทบจะยกมือไหว้กันอยู่แล้ว ...

เกือบ 20 ปีผ่านมาแล้วนะนั่น ... หวังว่าพี่น้องมีเขาของผมจะยังคงสุขสบายดี


butterfly02f.jpg
2010-10-12 23:22
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

ชอบวิธีการเล่าเรื่องมากครับ
กล้องมีไว้ถ่าย ไม่ได้มีไว้อวดโว้ยย.....

TOP

ผมพบว่า ผมสูญเสียความเป็นผู้ใหญ่ไป ยามที่ผมตกอยู่ในวงล้อมของเด็ก ๆ ผมกลายเป็นคนที่หัวเราะง่าย
คอยแหย่คนโ้น้นกระเซ้าคนนี้ ผมจะชวนพวกเขาออกไปวิ่งเล่นทุกวัน เช้า ๆ บนเขาใหญ่อากาศดี เด็ก ๆ
ในทีมของผมจะได้จ๊อกกิ้งไปที่อ่างเก็บน้ำมอสิงโต เอ็กส์เซอร์ไซร์ยืดเหยียดกล้ามเนื้อ ก่อนที่จะเป็นฟรีไทม์
สั้น ๆ สัก 10 นาที ใครอยากทำอะไรก็เชิญ เมื่อถึงตอนนั้นผมจะเอนกายลงนอนราบไปกับผืนหญ้า ปล่อยให้
น้ำค้างซึมซาบไปทั่วแผ่นหลัง และดูการเดินทางของปุยเมฆบนท้องฟ้า

ผมเปลี่ยนไปเวลาผมอยู่ในวงล้อมของเด็ก ๆ ผมไม่ใช่ไอ้โจคนที่เอาขวดเบียร์ฟาดกบาลจิ๊กโก๋ปากเสียที่นั่ง
อยู่โต๊ะถัดไป ก่อนที่ทั้งสองโต๊ะจะตะลุมบอนกันจนร้านข้าวต้มเฮียบัง หน้าศาลเจ้าพ่อเสือแทบจะพังราบ ...

เท่าที่ผมจำความได้ ตอนเด็ก ๆ ผมไม่ใช่คนกร้าวร้าวอะไรปานนั้น ...

...

Delicious01b.jpg
2010-10-13 20:14
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

ผมรู้สึกว่าคุณจ่าโจจะอารมณ์ศิลป์ดีนะครับ ละเมียดละไมดีมาก ชอบครับ

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

...
บ้านเดิมของผมอยู่แถว ๆ สี่แยกยมราช ตรงข้ามโรงพยาบาลมิชชั่น เป็นห้องแถวไม้ 2 ชั้น
ยาวเรียงติดกันเป็นแผงไปตามแนวถนนพิษณุโลก เป็นบ้านพักสวัสดิการของข้าราชการ
จากบ้านผมเดินไปไม่ไกลก็ถึงสวนจิตรลดา เดินไปอีกนิดก็วัดเบญจมบพิตรฯ เลยไปอีกหน่อย
ก็ลานพระรูปทรงม้า เลี้ยวขวาก็สวนสัตว์เขาดิน

ผมคุ้นเคยกับพื้นที่แถบนี้จนแทบจะหลับตาเดินได้ ...

หน้าบ้านพักข้าราชการ มีพื้นที่เล็ก ๆ กว้างประมาณ 4 x 4 เมตร .. แต่ดันมีต้นมะม่วงอกร่อง
สูงเลยหลังคาเรือนห้องแถวไม้สองชั้นอยู่ถึง 3 ต้น จำความได้ผมก็เห็นพวกเขายืนตะหง่าน
อยู่อย่างนั้นแล้ว ผมเองก็ได้อาศัยก้านกิ่งของพวกเขาเป็นที่เล่นสนุก ผูกชิงช้า ขัดห้างล่าสัตว์
ไปตามเรื่อง

ว่าจะถามแม่หลายรอบแล้วว่าใครเป็นคนปลูก ก็ดันลืมทุกที จนถึงวันนี้ที่แม่เกษียณอายุราชการ
ย้ายออกมาจากบ้านพักนั้นแล้ว ผมก็ยังไม่ได้ถามอยู่นั่นเอง ...

morning10a.jpg
2010-10-14 19:41
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

ดีทั้งภาพและเรื่อง..ปักหมุด ฉึก ๆ..

อ้อ..ขออนุญาต ยกมาไว้ที่ foto diary นะคะ

ดูจะเข้ากับคอนเซปกระทู้มากกว่า ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ต้นไม้ .. กลายมาเป็นเพื่อนของผมอย่างเงียบ ๆ ที่ว่าอย่างเงียบ ๆ เพราะเขาไม่พูดกับผม
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่มีการสื่อสารกัน ปฏิสัมพันธ์ของเราไม่ต้องใช้คำพูด แต่ใช้
ความรู้สึกแทน จากที่ต้องได้ยินเสียงแม่บ่นว่าให้ผมไปรดน้ำต้นไม้ให้หน่อย กลายเป็นผม
คว้ากระป๋องใส่น้ำ กับขันพลาสติกอีกหนึ่งใบ เดินก้ม ๆ เงย ๆ แวะเข้าไปยังโคนต้นไม้ทุกต้น
ที่ปลูกอยู่ที่หน้าบ้าน พวกเขาทำท่าดีใจทุกครั้งที่ผมตักน้ำเย็น ๆ เทใส่ไปที่โคนต้น กลิ่น
หอมอ่อน ๆ จะลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณหน้าบ้าน มันเป็นกลิ่นหอมแปลก ๆ ที่ติดจมูกดีพิกล

ละอองชื้น ๆ ปลิวไปในอณูอากาศ บางส่วนยังชื้นฉ่ำบนผิวกาย ยามที่ผมเอนตัวลงบนเปล
ญวนที่ผูกไว้ที่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน และมองลอดกิ่งก้านของพวกเขาขึ้นไปยังท้องฟ้า

... ผมเริ่มขยับห่างออกมาจากผู้คนรอบข้าง นอนจมจินตนาการอยู่ใต้เงามะม่วง ผมเริ่มไม่พูดจา
กับผู้คน โลกเต็มไปด้วยคนที่ชอบพูด แต่ไม่มีใครเลยที่จะหยุดฟัง ท่ามกลางเสียงที่สับสนอลหม่าน
ผมยังนอนอยู่บนเปลอย่างเงียบ ๆ

ใต้ต้นมะม่วงที่ไม่เคยพูดกับผม ...

Leaf-station04c.jpg
2010-10-15 01:04
มันมีอะไรบางอย่างอยู่ในวิวไฟน์เดอร์ ...

TOP

ผมมาอ่านเรื่อยๆนะครับ  แม้บางวันที่ไม่มีการอัพเดทครับ
ความคิดเห็นของผมเป็นเพียงเป็นกระจกหนึ่งด้านเดียวเท่านั้น...มันอาจจะไม่ถูกต้องทุกเรื่องเสมอไปครับ

TOP

แนวเดียวกับคุณ รงค์ วงษ์สวรรค์  เลย ผมชอบแนวนี้มากๆ อิอิ ช่วงนี้งานเข้าเยอะ อารมณ์ไม่บรรเจิดเลย ขอบคุณสำหรับบทความดีๆนะครับ
ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ตนะครับ ^^

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด