กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
ตอบกลับ 21# ARTMAN


    แปลว่า...เรื่องมันน่าเบื่อจนต้องหาวหรือเปล่าอ่ะพี่ ART อิอิ

ไอ้ 3-4 เรื่องหลังเป็นเก๊กที่เกิดขึ้นจริง ๆ..ว่าจะเอาไปเขียนเป็นการ์ตูนอยู่ แปะ ๆ ไว้ก่อนกันลืม ^^"

ขอบคุณที่อ่านนะคะ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-4-27 08:01 โดย แม่มดราตรี

งานหนังสือ 26 มีนาศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

จากบ้าน นั่งรถไฟใต้ดินไปไม่กี่สถานี ^^ เตรียมกล้องไปพร้อม กะจะถ่ายบรรยากาศเต็มที่
เจอเด็กแต่งตัวคอสเพลย์เต็มเลย .. ว๊าว ๆ
ชักกล้องออกจากกระเป๋า กดแชะ..อ้าว!! ลืมใส่เมม T^T ลืมตลอด~~~

เซ็งเห็ด เดินซื้อหนังสือ แล้วตรงไปที่บูท i-phan การ์ตูนตัวดำขวัญใจแม่มด
ได้ลายเซ็นมาด้วย ปลื้มไปหลายวัน ^^
เดินเรื่อยเปื่อย กะรอเวลา มุนินฺ (การ์ตูนสีเทา) แจกลายเซ็น
ไม่รู้อีท่าไหน ใจลอยนั่งรถกลับบ้านซะงั้น ...อดเจอมุนินฺเลยอ่ะ T__T เสียดาย


9วัด-246.jpg
2011-4-27 08:00




มุนินฺ #3 ออกแล้ว..ยังหาซื้อไม่ได้ แต่ i-phan #3 ซื้อแล้วนะ ^^

เป็นเดือนที่หมดเงินไปกับหนังสือเยอะมาก
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-5-18 23:28 โดย แม่มดราตรี

เรื่องที่คิดขึ้นได้ระหว่างกินไข่ลวก


มื้อเช้าต้อง..ไข่ลวก + พริกไทยเยอะ ๆ  ^^
ราคาไข่อัพพรวด ๆ จนน่าตกใจ เมื่อ 2 เดือนที่แล้วไข่ลวก 2 ฟอง 10 บาทเอง
ตอนนี้เป็น 15 ไปซะแล้ว..
ป้ารถเข็นไข่ลวกเจ้าประจำ พาลไม่ซื้อไข่ อ้างว่าต้นทุนสูง กำไรน้อย
ไข่ลวกที่เคยกินเกือบทุกเช้ากลายเป็นของหายากไปซะงั้น -*-



9วัด-243.jpg
2011-4-27 08:03




...

(ว่าที่) เจ้าบ่าว ของฉัน..ช่างห่างไกลจากอุดมคติลิบ
แต่เขาก็เป็นคนดี เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ไม่เจ้าชู้ หน้าที่การงานมั่นคง
ถึงถ่ายรูปไม่เป็น แต่ยังยินดีที่จะเดินตามคอยแบกขาตั้งกล้องเป็นวัน ๆ
ถึงร้องเพลงไม่เพราะ เล่นกีตาร์ไม่ได้ ..แต่ก็พอใจที่จะนั่งฟังเพลงที่ฉันร้อง
ถึงไม่มีอารมณ์ขัน แต่ก็ตลกไปกับมุขที่ฉันเล่น
ที่สำคัญ..แม่ฉันชอบเขามาก


...ฉันยังจะต้องการอะไรอีก?

นั่นสินะ...........?

อาจเป็นเพราะ...มันไม่มีความรู้สึกวูบไหวเหมือนไฟช็อต...ผสมความรู้สึกอึดอัดที่คอยถูกจับตามอง..
บางครั้งเขาคงลืมไปว่า ฉันเป็น (ว่าที่) เจ้าสาว ไม่ใช่นักโทษ
อยากให้ไว้ใจ และให้อิสระกับฉันบ้าง...............


การแต่งงานเหมือนการต้มไข่ ..อุณหภูมิน้ำต้องสัมพันธ์กับเวลา ไข่ออกมาถึงจะอร่อย
เกี่ยวมั๊ย? ไม่เกี่ยวเนอะ ^^"

..



ฉันอยากบอกคุณว่า ..ฉันรักช่วงเวลาที่เรากินมื้อเช้าด้วยกัน
แกล้มด้วยบทสนทนาไร้สาระ อย่าง..Fishball always fishball , แต่ Meetball อาจจะไม่ใช่ Beefball
ไม่น่าเชื่อ เราเถียงกันด้วยเสียงหัวเราะ ..จนเวลาผ่านไป 2 ชั่วโมงแบบไม่รู้ตัว

ฉันอยากมีมื้อเช้าที่แสนวิเศษแบบนั้น..ไปตลอดชีวิต ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

# ขอบคุณพ่อหมี พี่ ART และทุก ๆ คนที่เข้ามาอ่านค่ะ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-5-18 23:29 โดย แม่มดราตรี



ชอบมิวสิคเพลงนี้มาก...จนอยากเป็นผู้กำกับมิวสิคเลยทีเดียว...

..

Witch's Diary ช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าสนใจ เพราะชีวิตไม่มีอะไรตื่นเต้น..
อาจจะต้องปิดเล่มชั่วคราว..เพราะต้องจัดการธุระบางอย่างในชีวิต...

See ya..
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

เ พื่ อ น

ย้อนไปก่อนบวช 1 วัน ..สัญญาไว้กับหมวดออฟว่าจะโทรไปคุยตุนไว้ให้หายคิดถึง ก่อนจะไม่ได้คุยกันอีกหลายวัน
เพราะเวลาบวชจะไม่เอามือถือไป (ไม่อยากพกปัญหาเข้าวัด)

ถึงเวลานัดจริง ๆ แม่มดกลับไม่ได้โทรไป หมวดออฟเลยเป็นฝ่ายโทรมาหา
แต่มันดันเป็นเวลาของความเข้มแข็งสุดท้ายที่เกินกลั้น ...ร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า

แม่มด : ฮือๆๆๆๆๆ
หมวดออฟ : เฮ๊ย อ้อมเป็นอะไร?
แม่มด : ฮือ ๆๆๆๆ ฮัก ๆ กระซิก ๆ (สะอื้นหนัก)
หมวดออฟ : ใจเย็นๆ เพื่อน ... มีไร  เรื่องแฟนเก่าอีกหรือ?
แม่มด : ฮึก ๆ เปล่า ไม่ใช่ ..ไม่เกี่ยวกับเขาคนนั้นเลย
หมวดออฟ : แล้วเรื่องอะไร ไหนเล่ามาซิ
แม่มด : อ้อมไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง ไม่รู้จะเล่ายังไง จับต้นชนปลายไม่ถูก โฮๆๆๆ

ร้องไห้ให้เพื่อนฟังอยู่ครู่ใหญ่ จนรู้สึกเกรงใจ จึงตัดบท ให้เพื่อนวางหูไป เพื่อนแค่ตอบกลับมาว่า
หมวดออฟ : เฮ้ย เป็นห่วงนะโว๊ย สึกแล้วโทรมาหาออฟคนแรกเลยนะ รู้ป่าว?
...

DSC_1399.jpg
2011-6-8 21:40




1 สัปดาห์ผ่านไป..

แม่มด : ยะฮู้ อับดุลห์ เอ๊ย!
หมวดออฟ : เอ๊ย ! อารมณ์ไหนเนี่ย เสียงสดใสเชียว สึกแล้วเหรอ อยู่ไหนอ่ะ?
แม่มด : อยู่กรุงเทพฯแว๊ว ..อับดุลห์เอ๊ย ..วันนี้ฟ้าใสป่าว?
หมวดออฟ : เด๋วนะ (วิ่งออกไปดูฟ้าหน้าบ้าน) เออ ใส ๆ ทำไมจะถ่ายรูปเหรอ?
แม่มด : อื้ม..เสี้ยนมาก อยากจับกล้อง จะลงแดงตายแล้ว อ๊ากกก
แล้วก็หัวเราะร่วนเป็นบ้าเป็นบออยู่พักใหญ่ จนเพื่อนถามจะตลกไปไหน
แม่มด : เอ๊า วันก่อนก็ร้องไห้ให้ฟังไปแล้ว วันนี้ มีความสุขไง เลยโทรมาหัวเราะให้ฟังบ้าง 55
หมวดออฟ : ฮ่า ๆ ซะงั้น เออดี มีความสุขก็ดีแล้ว อ้อมตลกว่ะ
แม่มด : เออเนอะ ตลกขึ้นเยอะเลยพักนี้ ไปบวชคาเฟ่ไหนมาเนี่ย ตลกจัง 55
หมวดออฟ : ฮ่า ๆ แล้วเป็นไง บวชแล้วได้อะไรมาบ้าง?
แม่มด : ก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเท่าไหร่หรอก ยังเป็นอ้อมคนเดิมนี่แหละ แต่สดใสขึ้น อ้อ แล้วก็ได้ค้นพบอะไรที่สำคัญ 2 อย่าง?
หมวดออฟ : ค้นพบอะไรวะ?
แม่มด : หนึ่งเลยนะ ค้นพบว่า ความเงียบ” คือเสียงที่ไพเราะที่สุด
หมวดออฟ : หูยยยย นี่ค้นพบเองหรือไปโดนใครเขาเทศน์มา
แม่มด : ค้นพบเองสิ  ^^ แล้ว สองนะ ได้ค้นพบ “ตัวเอง” ด้วยล่ะ ..
          พอรู้จักตัวเอง ก็รู้ว่า “สาเหตุแห่งทุกข์” ก็มาจากตัวเราเองนี่แหละ
หมวดออฟ : มันเป็นไงอ่ะ?
แม่มด : ไว้เด๋วจะเขียนให้อ่าน

แล้วก็หัวเราะร่วน คุยเรื่องสัพเพเหระก่อนจะวางหูไปด้วยความสุข
แปลกดี ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ออฟ ก็ทำให้คำว่าเพื่อนมีคุณค่ามากขึ้น
ผลัดกันรับฟัง ผลัดกันปลอบใจ ..มีส่วนร่วมในความทุกข์และความสุขของกันและกัน

ผิดกับเพื่อนอีกคน คบมาเกือบ 20 ปี ...กลายเป็นศัตรูไปซะงั้น เฮ้อ..อนิจจังหนอ

หากจะให้เสียดาย...คงเสียดายว่า ..ทำไมฉันรู้จักเธอช้าจังนะ .. A-NANDA ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ตอบกลับ 31# A-NANDA


    ฮิ้วววว...เขิน
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

Hello Stranger


ตีห้า ฟ้ายังไม่ทันสว่าง แต่ฉันตื่นนานแล้วล่ะ
จู่ ๆ ก็มีโทรศัพท์เบอร์แปลก ๆ โทรเข้าเบอร์ส่วนตัว (ที่มีแต่คนในครอบครัวและเพื่อนสนิทเท่านั้นที่รู้)
งง แต่ก็รับ..

"สวัสดีค่ะ"
"ฮัลโหล แป้งป้ะ?" (เสียงวัยรุ่น พูดจากวน ๆ สไตล์ข้าวโพดเป๊ะ)
"เปล่าค่ะ โทรผิดแล้วมั้งคะ?"
"อุ่ย อย่าดุสิค๊าบ ไม่ใช่เบอร์แป้งแล้วเบอร์ใครครับเนี่ย"
"ฝนค่ะ" (ก็ฟอร์มชื่ออื่นไป)
"ผมบาสนะครับ โทษที เห็นเบอร์นี้อยู่ในเครื่อง แต่ไม่ได้เมมชื่อไว้ นึกว่าเป็นเบอร์เพื่อน"
"ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ"

.... ตามปกติมันน่าจะจบลงแค่นี้ ...ชิมิ? ยังค่ะ...ยังไม่จบ ตานั่นก็ชวนคุยต่อ

"แล้วนี่ฝนยังไม่ได้นอนหรือเพิ่งตื่นครับเนี่ย เสียงสดใสจัง"
"ตื่นนานแล้วค่ะ บาสอ่ะ เสียงแบบนี้ ยังไม่ได้นอน แถมเมาอยู่ด้วย ชิมิ?"
"ถูกกก แม่นมากไรมาก ฝนอยู่แถวไหนอ่ะครับ กรุงเทพป่ะ?"
"แถวงามวงศ์วานค่ะ" (ก็ฟอร์มที่อืนทีไปอีกแหละ ไม่ได้จะใกล้เคียง)
"อ้าวคนบางแค ว๊าว ๆ ...ถึงผมไม่ใช่คนบางแค แต่ผมก็แคร์คนบางคนนะ ฮิ้วววว "
"....." (อึ้ง)
"ไงครับ"
"เสี่ยวดีค่ะ"
"ฝน... (เสียงจริงจัง) กวนตีนนะเราเนี่ย"
"ฮ่า ๆ"

"ฝนอายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ"
"เอ้า..บาสอายุเท่าไหร่บอกมาก่อนดีกว่า"
"บาส อายุ 28"
"งั้นหรอ ..หวัดดีค่ะพี่บาส"
"กวนตีน ๆ "
"ฮ่า ๆ ปกติบาสเที่ยวที่ไหน?"
"ทองหล่อ อ่ะ แล้วฝนล่ะ"
"หึ ฝนไม่เที่ยว เลิกเที่ยวนานแล้ว"
"ทำไมอ่ะ"
"ก็นี่มันจะเช้าแล้วนิ ผับปิด ก็ต้องเลิกเที่ยว"
"ซะงั้นอ่ะ คนเรา กวนได้อีก เอาจริงดิ่ ถามไมว่าเที่ยวที่ไหน จะไปด้วยกันหรา?"
"ถามเฉย ๆ เผื่อเคยเจอกันที่เที่ยวไรงี้"
"บาสก็ไม่ได้เที่ยวบ่อยนะ ฝนยังไม่บอกเลยอายุเท่าไหร่ ไม่แฟร์อ่ะ บาสตอบของบาสไปแล้ว"
"แจ้งตำรวจเลยจิ แบร่ ๆ"
"ฮ่า ๆ ฝนแม่งกวนตีนว่ะ น่าร๊ากกก"
"เฮ๊ย..โทรผิดไม่ใช่หรือเราอ่ะ ไม่วางซะทีล่ะ"
"ทีแรกโทรผิด แต่ตอนนี้ติดใจ อยากคุยกะฝนอ่ะ ได้ป้ะ ฝนคิดดูบางทีมันอาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้นา ที่ทำให้เราได้คุยกัน"
"เมาเหล้าหรือเมาน้ำตาลอ่ะบาส หวานเลี่ยนเชียะ-*-"
"ฮ่า ๆ โอเค บาสเมา แต่บาสสติครบนะ .."
"สติยัง แล้วสตังค์ล่ะ?"
"เหลือน้อยแฮะ ลงขวดหมดแล้ว ฮ่า ๆ ฝนครับ ฝน..เงียบไปเลย โหล ๆ สบายดีป้ะครับ?"
"ถ้าไม่นับว่าเป็นสิวเล็กน้อย เป็นรังแคนิดหน่อย อ้อ แต่ผมไม่แตกปลายนะ.. ที่เหลือก็สบายดีค่ะ"
"โฮ้ยยยยย...สุด ๆ อ่ะ" (ร้องลั่นเสียงดังมาก)
"อารายยย?"
"กวนตีนได้น่ารักสุด ๆ ชักอยากเห็นหน้าแล้วสิ ฝนส่ง MMS รูปฝนมาให้บาสหน่อยจิ"
"หึ ..ไม่เอาอ่ะ ยุ่งยาก"
"ยากไรแค่ส่ง MMS"
"ไม่เอา ๆ ๆ ขี้เกียจ เปลืองด้วย" (จริงๆ  อ้างไปงั้นแหละ ..โลวเทค ทำไม่เป็น)
"โอเค ฝนอาจจะยังไม่เชื่อใจผม แหงล่ะ เมาด้วยโทรผิดด้วย งั้นผมจะแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ บาสนะครับ นาย กิตติกร นามสกุล.... (บลาบลา จำไม่ได้)
อายุ 28 เกิด 27 กรกฏา จบมหาลัย....(บลาบลา)... ตอนนี้ทำงานช่อง .... เป็นสายข่าวอาญชกรรม โอเคมั้ยครับ สรุปเรารู้จักกันแล้วนะ"
"หะ ..เอางั้นเลยเหรอ"
"ฝนมั่ง..เล่ามั่ง"
"เล่าไร"
"ก็เล่าเรื่องตัวเองไง"
"ไม่เอา ไม่เหล้า เหล้าไม่ได้ ..เด๋วเมา ..ขอโซดา โค้ก น้ำแข็ง ด้วย ได้ป้ะ"
"ฝนเธอ......(เว้นวรรคให้ลุ้นพักใหญ่ )..บาสจริงจังว่ะ ฝนมีแฟนยังเนี่ย ..บาสอยากรู้จักฝนจริง ๆ จัง ๆ อ่ะ ไม่เคยคุยกับใครครั้งแรกแล้วบ้า น่ารัก ได้แบบเนี๊ยะอ่ะ"
"ไม มีแฟนแล้วจะไม่คุยคุยหรา?"
"ก็นะ ..ถ้าไม่มีจะจีบเลย"
"เฮ๊ย..โทรผิดนะเนี่ย จะอะไรขนาดนั้นแหม ๆ ฝนอายุเยอะกว่าบาสนา"
"เอาจริงดิ่ ฝนอายุเท่าไหร่อ่ะ ต้องเรียกป้าเลยหรือเปล่า?"
"โห..ไม่ขนาดนั้น ฝนเกิด 23" อันนี้จริงไม่ได้ฟอร์ม
"งั้นฝนอยากให้บาสเรียกว่าไร พี่? เจ๊? หรือเรียกฝนเฉย ๆ"
"เรียกว่าเจ๊ดีกว่า มันจั๊กจี้ดี ไม่รู้เป็นไง แพ้คำนี้ เวลามีใครมาเรียกว่าเจ๊ ๆ แล้วมันจะอึ๋ย ๆ อ่ะ"
"แน่ะ ..พูดงี้แสดงว่ามีแฟนเด็ก?"
"เคยมีน่ะ..ไม่รู้เป็นไง เด็ก ๆ ชอบมาจีบ"
"มีแฟนมากี่คนแล้วอ่ะ เยอะมั้ย เยอะสิ เยอะแน่เลย เยอะอ่ะแหละ อายุขนาดนี้แล้ว"
"ตกลงจะให้ตอบมั้ยเนี่ยถามเองตอบเองเสร็จ"
"ฮ่า ๆ ...ที่รัก"
"หืม?????"
"ที่รักไง"
"ใคร? ใครที่รัก?"
"ฝนไง ..ฝนที่รักของบาส"
"ซะงั้น นี่ คุณคะคุณ ฮัลโล่ว คุณโทรผิดนะคะ อย่ามึน"
"แล้วฝนไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องโรแมนติกเหรอ ..พรหมลิขิตไรงี้"
"พรม ลิ ควิด เปเปอร์ งืม ๆ"
"อย่า ฝนอย่า.."
"หย่าไร ยังไม่ได้แต่ง จะหย่ากันซะแระ"
"อย่าน่ารักครับ"
"เสี่ยว!"
"ว่าแล้ว.."
"บาส ...เพื่อนอุ๋ยป้ะ?"
"เปล่าครับ"
"เพื่อนนก?"
"เปล่า ไม่มีเพื่อนชื่อนก"
"เพื่อนใครเนี่ย โทรมาอำหรือเปล่า? เพื่อนข้าวโพดป้ะ?"
"เปล่าครับเจ๊..โหระแวงจังวุ้ย"
"เอ้า ... ก็มันแปลกอ่ะ อยู่ดี ๆ ก็โทรมา ทั้งที่รู้ว่าโทรผิดยังคุยเป็นวรรคเป็นเวร"
"คิดมากนะเราน่ะ ..ไม่เอา ๆ ไม่คิดมาก ..อายุก็เยอะแล้วนะคร๊าบ คิดมากเด๋วเหี่ยวไวนะเจ๊"
"บ๊ะ!!"
"ฮ่าๆ  เอาคืน"

ฯลฯ บลาบลาบลา...


....


มันดูน่ารักกุ๊กกิ๊กโรแมนติกคอมเมดี้ดีใช่มั๊ยล่ะค่ะ?
บทสนทนาหมาหยอกไก่ดำเนินไปอีกร่วมชั่วโมง เกือบเอามาเขียนเป็นเรื่องสั้นได้เรื่องนึงเชียวแหละ ถ้าไม่...

"ซี๊ดดดด...โอว"
"บาสเป็นไร???"
"...(เซ็นเซอร์) ของผมแข็งมาก เจ๊มาดูดให้ผมหน่อยสิ ผม..(เซ็นเขอร์) อยาก...(เซ็นเซอร์) .....ตื๊ด ๆ ๆ ..."

ตรู๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ..................

ตัดสายทิ้งหน้าเหวอ!!!!





เฮ๊ย...นิยายหักมุมซะงั้น!!!!

จบแข่ว

ป.ล.เหตุการณ์จริง ตีห้า วันนี้แหละ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-6-12 08:22 โดย แม่มดราตรี

งานแต่งที่ใด..เป็นได้แค่แขกรับเชิญ~~*


pageParty.jpg
2011-6-12 08:16














.
.
.



มีใครบางคนให้เพลงนี้มา....น่ารักที่สุด



ชอบที่เธอยิ้ม ชอบที่เธอคิด ชอบที่เธอเป็นกันเอง กับใครต่อใครทั้งที่ไม่สนิท ใครก็มีสิทธิ์จะหลงรักเธอ...

♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ตอบกลับ 35# A-NANDA


   
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ตอบกลับ 36# sumphano


   
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

You Shot Me Down



I was five and he was six
We rose on horses made of sticks
he wore black I wore white
he would always win the fight

Bank bang he shot me down
Bang bang I hit the ground
Bang bang that awful sound
Bang bang my baby shot me down

Seasons came and changed the time
I grew up I called you mine
he would always laugh and say
Remember when we used to play

Bang bang I shot me down
Bang bang You hit the ground
Bang bang that awful sound
Bang bang I used to shot you down

Music played and people sang
Just for me the church bells rang

Now he's gone I don't know why
Sometimes I cry
he didn't say good bye
he didn't take the time to lie

Bang bang he shot me down
Bang bang I hit the ground
Bang bang that awful sound
Bang bang my baby shot me down

ฉัน 5 ขวบ เขา 6 ขวบ
เราเล่นควบม้าไม้
ชุดดำ-ชุดขาว ต่างสีสวมใส่
สู้กันทีไร..เขามีชัยทุกครา

ปัง ปัง ฉันโดนเขายิง
ปัง ปัง ฉันล้มกลิ้งไม่เป็นท่า
ปัง ปัง เสียงดังชวนผวา
ปัง ปัง ที่รักจ๋า..เธอฆ่าฉันตาย

ฤดูกาลผ่านไปพ้นวัยเล่น
ฉันเหมาว่า พ่อเนื้อเย็นเป็นคู่ขวัญ
เขาหัวเราะล้อว่า..ก็ครานั้น
เราเล่นกันสนุกจังยังติดใจ

"ปัง ปัง ฉันวิ่งยิงถล่ม
ปัง ปัง เธอทรุดล้มแน่นิ่งไป
ปัง ปัง เสียงดังช่างเร้าใจ
ปัง ปัง ยังจำได้ ฉันฆ่าเธอ"

ดนตรีบรรเลง.. เพลงประสาน..
วิวาห์หวาน..ฉันสวมชุดขาวเข้าพิธี

แล้วจู่ ๆ เขาจากไป..
ฉันร้องไห้เป็นบางวัน
เขาไม่บอกลา อะไรทั้งนั้น
ไม่แม้จะปั่นเรื่องตอแ_ลมาแก้ตัว

ปัง ปัง ฉันโดนเขายิง
ปัง ปัง ฉันล้มกลิ้งไม่เป็นท่า
ปัง ปัง เสียงดังชวนผวา
ปัง ปัง ที่รักจ๋า..เธอฆ่าฉันตาย


# แปะไว้ก่อนกันลืม ธีมเพลงของ "ฆาตรกรรมในคำว่ารัก" พ่อหมีแนะนำมา ขอบคุณฮาฟ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ฟังเพลงเมื่อกี้แล้วนึกถึงกวีบทนึงที่เคยอ่าน...


Another Way

I lay in silance, dead. A woman came
And laid a rose upon my breast, and said,
"May God be merciful." She spoke my name,
And added, "it's strange to think him dead."

"He loved me well enough, but's was his way
To speak it lightly." Then, beneath her breath:
"Beside"- I knew what the further she would say,
But then a footfall broke my dream of death.

To-day the words are mine. I lay the rose
Upon her breast, and speak her name, and deem
It strange indeed that she is dead. God knows
I had more pleasure in the other dream.


ผมนอนตายท่ามกลางความเงียบงัน ผู้หญิงคนนึงเดินมา
แล้ววางดอกกุหลาบบนอกผม และพูดว่า
"ขอพระเจ้าจงเมตตา" หล่อนเอ่ยชื่อผม
และกล่าวต่ออีกว่า "สึกแปลก ๆ เมื่อคิดว่าเขาตายแล้ว"
"เขารักฉันมากอยู่ แต่มันเป็นนิสัยเขา
ที่ไม่พูดออกมาชัด ๆ" แล้วหล่อนก็กระซิบว่า
"นอกจากนั้น.." - ผมรู้ว่าหล่อนจะพูดอะไรต่อ

แต่แล้วเสียงฝีเท้าก็ปลุกให้ผมตื่นขึ้นจากความฝันแห่งความตาย
วันนี้..ประโยคเหล่านั้นเป็นของผม ผมเป็นคนวางดอกกุหลาบ
บนอกหล่อน เอ่ยชื่อหล่อน และรู้สึกว่า
มันช่างแปลกจริง ๆ ที่หล่อนตายแล้ว พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่า
ผมมีความสุขมากกว่านี้ ในความฝัน.


--------------------------------- Ambrose Bierce
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP



ไม่คิดจะคบใครจริงจังเพราะไม่อยากทำร้ายใคร
และไม่ได้คิดว่าตัวเองดังรึว่าเป็นคนหลายใจ
แต่ฉันแค่ใจร้าย ฉันแค่ใจร้าย
ทุกวันก็เตือนตัวเองในใจอย่าไปทำร้ายคนอื่น~*

♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

บทหนึ่งในความทรงจำ

เสียงเพลงยาน ๆ ตามสภาพเทปคาสเซทย้วย ๆ ที่พ่อซื้อมาจากแผงในตลาดนัด
ราคา 35 ลดจากราคาปกไปเกือบครึ่ง ... ไม่ใช่เพลงพี่เบิร์ด ไม่ใช่ไมโคร.. ใครเนี่ย.. พ่อบอกนี่แหละของดี หาฟังยาก
เสียงแปร่ง ๆ จากเครื่องเล่นเทปรุ่นล่าสุดในสมัยนั้น ..มันช่างไม่เข้ากัน

ดนตรีบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีไทยเดิม .. ทีแรกนึกว่ามันเป็นลิเก แต่จริง ๆ มันคือนิทานคำกลอน
ลองตั้งใจฟังจนจบ 2 ตอน ..น้ำตาก็ไหล ด้วยความสงสารลูกไก่ ในเพลง "ดาวลูกไก่" ..จนโดนพ่อล้อ





และอีกครั้งที่ร้องไห้ คือเพลง "วังแม่ลูกอ่อน"





ส่วนคุณนายแดง ..ทุก ๆ เช้าก่อนไปกรีดยาง เปิดเพลงลั่น
นั่งลับมีดกรีดยางไป ฮัมเพลง "น้ำตาลาไทร" คลอตามไป





ตัวพ่อเองชอบ "บัวตูมบัวบาน" เพลงของผู้ชายใจโลเล สมกับขุนแผนแดนพังงา ที่เขาลือ




สาย ๆ เสร็จงาน ปูเสื่อฟังเพลง ในชุด "ดาวลูกไก่" ของ พร ภิรมย์ นอนหนุนแขนพ่อ ถามเจื้อยแจ้ว ถึงความหมายของคำยาก ๆ ในบทเพลง
บ้างก็ร้องคลอในท่อนที่ร้องได้ นึกคึกก็ลุกขึ้นมารำลิเกเข้าจังหวะ สร้างเสียงเฮฮาให้ผู้ใหญ่
นั่นคือภาพความทรงจำในความสุขเล็ก ๆ ของเด็กชาวสวน


...

วันนี้ 3 กรกฏา ..นาน ๆ เปิดโทรทัศน์ที (อยากดูผลการเลือกตั้ง)
เปิดทิ้งไว้เรื่องเปื่อยจนถึงข่าวในพระราชสำนัก
ถึงได้รู้ว่า ครูเพลง พร พิรมย์ รัตนกวีลูกทุ่งผู้ยิ่งใหญ่ หลังจากบวชเป็นพระมานานเกือบ30 ปี
ได้มรณะภาพแล้วแล้วตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม 2553
และวันนี้ก็มีพิธีพระราชทานเพลงศพ วัดมกุฏกษัตริยาราม

...

เมื่อวันที่ไปสวนหลวงยังคิดจะถ่ายดอกบัวตูมบัวบาน มาล้อเพลงนี้อยู่เลย
นึกใจหายแปลบ ๆ
พร้อมเสียงเพลงในความทรงจำก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง...




________________________

พร ภิรมย์ (ปุญญวังโสภิกขุ) (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 )
เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวไทย ที่ใช้ดนตรีไทยเดิมเป็นพื้นฐาน เนื้อเพลงแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ มีชื่อเสียงจากเพลง "น้ำตาลาไทร" "บัวตูมบัวบาน" และ "ดาวลูกไก่"

พร ภิรมย์ มีชื่อจริงว่า บุญสม มีสมวงษ์ เป็นบุตรของนายประเสริฐ และนางสัมฤทธิ์ มีสมวงษ์  ชาวอำเภอพระนครศรีอยุธยา
จบชั้นมัธยม 3 จากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข มีความเชี่ยวชาญการร้องและเล่นดนตรีไทย ทำขวัญนาค พากย์หนัง
และเข้ามาเล่นลิเก ใช้ชื่อคณะว่า "บุญสม อยุธยา" เล่นกับเสน่ห์ โกมารชุน มีชื่อเสียงโด่งดังจนครูมงคล อมาตยกุล ชักชวนมาอยู่ วงดนตรีจุฬารัตน์

พร ภิรมย์ ร้องเพลงอยู่กับวงดนตรีจุฬารัตน์หลายปี มีผลงานบันทึกเสียงประมาณ 200 เพลง
เพลงที่ร้องส่วนใหญ่เป็นผู้แต่งเอง ในแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ ด้วยเทคนิคการแหล่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร
เพลงแรกที่ได้รับความนิยมคือ "บัวตูมบัวบาน" ตามด้วย "ดาวลูกไก่", "ดาวจระเข้", "วังแม่ลูกอ่อน", "กลับเถิดลูกไทย" เป็นต้น

พร ภิรมย์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2509 ถึง 3 รางวัล จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ ดาวลูกไก่
และในปี พ.ศ. 2514 จากเพลง กลับเถิดลูกไทย และได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ พ.ศ. 2534 จากเพลง ดาวลูกไก่

พร ภิรมย์ บวชเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดรัตนชัย (วัดจีน) ตำบลหอรัตนชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงมรณภาพ ด้วยอาการปอดติดเชื้อ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สิริอายุ 82 ปี พรรษา 29
// ข้อมูลจากวิกิพิเดีย
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด