กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-3-8 06:22 โดย แม่มดราตรี

สวัสดี "ความเหงา" เราเจอกันอีกแล้วนะ


ฉันส่งยิ้มเย็นเยียบทักทายอย่างเสียไม่ได้
ไม่ใช่เพื่อรักษามารยาท ฉันไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น
เมื่อความเหงาไม่เคยมีมารยาทกับฉัน
ไม่เคยแม้จะรู้ว่า ตัวมันเองไม่เป็นที่ต้องการเพียงใด

ฉันเกลียดความเหงาเข้าไส้ ไม่เคยคิดจะนับมันเป็นเพื่อน
แต่คล้ายกับว่า ฉันโดนความเหงาตกหลุมรักเข้าแล้ว
มันถึงยังเสนอหน้ามาเยี่ยมเยียนฉันอย่างวิสาสะ

เอาสิ..อยากมาก็มา
มานั่งคุยกันจนเช้า ให้สมกับที่ความเหงาต้องการ

..

บางทีความเหงาจะได้เบื่อ และตัดใจไปจากฉันซะที


---------------------------------------



"สบายดีไหมความเหงา เราจะคุยอะไรกันดี?"

"ฉันไม่ช่างพูดนัก แต่รับฟังได้ทุกเรื่องเชิญเธอพูดเถอะ" มันตอบ

"........" ฉันนิ่งเงียบ สบตากับมัน

"ความรัก หายไปไหน?" มันถาม

"ยังสุขสบายดี"

"หากรักยังอยู่ เธอคงไม่เปิดประตูรับฉัน"

"........" ฉันเงียบลงอีกครั้ง ก่อนจะแค่นเสียงตอบ

"ฉันพูดถึงความรักได้ไม่เพราะนัก เราเปลี่ยนเรื่องคุยดีมั๊ย?"

"แล้วเพื่อนเธอล่ะ?"

"ถ้าพูดถึงเรื่องนั้น ฉันจะยิ่งหยาบคาย"

"แล้วเราจะเหลืออะไรให้พูดคุยได้บ้าง..."

"............" คราวนี้เราเงียบลงพร้อมกัน

"นั่นเป็นเพราะความคิดถึง ไม่ใช่ฉัน ..ความคิดถึงคงนำทางเธอมาที่นี่" ฉันเอ่ยเถียงลอย ๆ

"แต่เธอเองนะที่เปิดประตู ในวันที่เธอมีพร้อมทุกสิ่งเธอยังยินยอมให้ฉันเข้ามา  
ยอมรับเถอะ ว่าเธอต้องการฉัน ..ฉันจะนั่งข้าง ๆ ...จนกว่าเธอจะไม่ต้องการกัน"


ความเหงากางแขน ส่งยิ้มอ่อนโยน
..ฉันซบหน้าลงตรงไหล่...
บทเพลงแห่งความเหงาขับขาน ในท่วงทำนองเอื่อยเฉื่อยแสนเศร้า

เผลอร้องไห้ จนผลอยหลับไปในอ้อมกอดของความเหงา...





จวบจนรุ่งเช้า.....
ลืมตาตื่นขึ้นมาอยู่กับตัวเอง

ความคิดถึงเดินทางถึงจุดหมาย
ความรักก็มาเคาะประตูอีกครั้ง
ฉันยิ้มร่า...
วิ่งไปเปิดประตู...



ความเหงาเดินหันหลังแล้วค่อย ๆ เลือนหายไปเงียบ ๆ เหมือนไอหมอกที่ละลายหายในแสงแดดจ้า














สวัสดีนะความเหงา ..

วันหลัง..เราค่อยมาคุยกันใหม่



-----------------------------------------------------------------------------------

1010280541a1d0af90e4c57185.jpg
2011-3-7 23:35





♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

http://sassywitch.exteen.com/

พยายามตั้งโจทย์ให้ตัวเอง เขียนเรื่องลง Blog ทุกวัน วันละ 1 เรื่อง อะไรก็ได้

ไม่รู้ทำไม หมู่นี้ชอบเขียนเรื่องที่มีสำนวนคล้ายงานแปล..

ส่วนใหญ่ จะชอบฟังเพลงอะไรซักเพลงนึงซ้ำ ๆ ไปมา แล้วก็เขียนตามอารมณ์เพลง...

...

"แม่มดอยากจะเป็นนักเขียน แต่ไม่รู้จะเขียนอะไรดี"

"เริ่มจากบันทึกสั้น ๆ ..อารมณ์ ความรู้สึก ..เหตุการณ์ อะไรก็ได้ ..เขียนมันออกมา ฝึกทักษะการใช้ภาษา

แล้วค่อยต่อยอด ..อ่านเยอะ ๆ.. เพื่อสะสมภาษา เราจำเป็นต้องมีวัตถุดิบในคลังสมองเยอะ ๆ

แล้วเราจะสามารถดึงมันมาใช้งานได้อย่างไม่มีวันหมด เค้าเรียกแรงบันดาลใจ ไม่ใช่การเลียนแบบ

มั่นใจหน่อย งานเขียนเจ๊แม่มดมีสเน่ห์นะ จนผมไม่อยากให้เจ๊ถ่ายรูปเลย ขายกล้องทิ้งซะ แล้วมาจับปากกา"



แป่วววว.... ขอจับทั้งปากกาทั้งกล้องไม่ได้รึ



..

ขอบคุณศิษย์พี่หยาบคายที่คอยชี้แนะ ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

อืมมมมมมมมมม
"บางอย่างเกิดมาเพื่อกินขยะบนชายหาด แต่บางอย่างก็เกิดมาเพื่อปฎิเสธ เงื่อนไข -- ข้อ จำกัด เหล่านี้"

TOP



"เพลงนี้เข้ากับเนื้อเรื่องมากกว่านะ" เพื่อนว่างั้น
แต่ฉันไม่ค่อยจะเห็นด้วย
เพราะเรื่องนี้ "ความเหงา" ก็เป็นเพียงอารมณ์ อารมณ์หนึ่งที่เดินเข้ามา แล้วจากไป
ไม่ว่าวันนั้นเราจะมีเพื่อน หรือคนรักอยู่ก็ตาม

ท้ายเรื่องก็ยังคงมีความสุข...และความหวัง
ไม่ได้เศร้าขนาดน้านนนนนนแหม ๆ ๆ ๆ...
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

อืมมมมมมมมมม
SupperCorn โพสต์เมื่อ 2011-3-8 00:53



    อืมมมมมมมมมม นี่คือยาว..ไม่อ่าน ชิมิ?

เอาน่ะ ไงก็ขอบใจที่แวะมาเม้นท์นะคุณน้อง
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ผมมักเป็น คนที่อ่าน  แล้วคิดตาม  
งานแม่มด ภาษาดี ไหลรื่น

...หากบางครั้งในความรักก็มีความเหงา
และไม่ได้ไกลกันเลย
ความคิดเห็นของผมเป็นเพียงเป็นกระจกหนึ่งด้านเดียวเท่านั้น...มันอาจจะไม่ถูกต้องทุกเรื่องเสมอไปครับ

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-3-8 13:03 โดย แม่มดราตรี

เร็วไปมั๊ย? ถ้าจะขอบคุณใครทั้งที่ตัวเรายังไม่ประสบความสำเร็จ
แต่...เอาเถอะเค้าบอกว่า รู้สึกยังไงให้รีบบอก คนเราตายวันตายพรุ่งไม่รู้นี่เนอะ
นี่คือคำพูดทั้งหมดที่สร้างกำลังใจ ได้อย่างดีเลิศ ในวันที่ท้อแท้ โดดเดี่ยว


ตอนผมเปิดลิงค์นี้ดูผมอ่านเรื่อง ณ ของนิ้วกลมอยู่ หนังสือดีครับ ผมชอบแนวคิด มุมมองของนิ้วกลม แต่พอผมอ่านงานแม่มด(ตอนแรก อ่านผ่านๆ)
ผมก็วางหนังสือคุณนิ้วกลมซะ แล้วไล่อ่านงานแม่มดเกือบทุกเรื่องงงงงงง
WELL DONE!!!!

HAPPY BIRTH DAYYYYYพี่สาวที่แสนดี ><
ขอให้มีความสุขมากๆ ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ เขียนงานไปเรื่อย และนำงานคุณภาพมาให้น้องได้ศึกษาอีกนะครับ...
ปล.คิดถึง ฮ่าาา

เพิ่งเห็นเหมือนกันอะเจ๊ HBDนะจ้าาา. รักๆๆๆๆ

กรี๊ดดดดด จาได้เห็นงานฝีมือแม่มดอีกครั้งงงง >< ฯลฯ BY : น้องเพิร์ธ

อ่านแล้วเขินมาก..น้องเพิร์ธ ฝีมือตอนนี้อยู่ระดับ Supper Gallery Hall บ้านหมู ไปแระ
แต่ยังแอบติดตามผลงานแม่มดอยู่ตลอด ทั้งเขียนทั้งถ่าย..เหนียวแน่นดีจริง ๆ น่ารักมากกกกก
แค่มีใครซักคนชื่นชมเราจากใจจริง ..มันก็เป็นแรงขับให้เรามีพลังทำอะไร ๆ ออกมา
ขอบคุณมากน้องชาย..พี่สาวจะ(พยายาม) ไม่ทำให้น้องผิดหวังจ้ะ ^^ สู้ ๆ


----------------------------------------------------------------------------------------------

เขียนดี ภาษาคม ตรง การร้อยรัดเรื่องราวเชื่อมโยงให้เกิดมโนภาพตามได้อย่างชัดเจน อ่านครั้งแรกยังแปลกใจในทักษะการเขียน(พูดจริงนะไม่ได้อวย)

ก็ทำดิฮะ มีสองประโยคจากคนที่ผมให้ความเคารพรักอย่างสูงสุดขออนุญาตมาแบ่งปันกันครับ
หลวงพ่อ จรัล ฐิตธัมโม "มีเงิน ซื้อได้แม้แต่ปากกาชั้นดี แต่ซื้อความเป็นกวีไม่ได้"...
จิรนันท์ "อยากเขียน... ก็เขียนเลย" BY:คุณภูมิ

อ่านแล้วมีแรงฮึดเลยค่ะ..ขอบคุณจริง ๆ คุณภูมินี่รู้จักจากบ้านหมูเช่นกัน ^^


___________________________________________________________________________


พี่อ้อม พี่อ้อมเขียนได้อารมณ์จริงๆ เศร้า ชอบมากค่ะ
อยากเขียนได้บ้าง
ต่อไปพี่อ้อมลงอันไหน เอามาให้หนูอ่านตลอดเลยนะคะ อิอิ วันนี้เพิ่งมีเวลาอ่านค่ะ พี่อ้อม ^__^ BY:น้องดรีม


น้องดรีม จริง ๆ เป็นเพื่อนของพระอีกทีนึง..คุยไปคุยมา ก็กลายเป็นน้องสาวเราอีกคน ..ดีใจจังมีคนรออ่านผลงาน


----------------------------------------------------------------------------------------------------


มือร้อนเพราะยังไปจับกาน้ำอยู่ ปล่อยมือไป ถึงกาน้ำจะร้อน เราก็ไม่ร้อนแล้ว BY: พ่อหมี

คนนี้แทบจะลืมไม่ได้เลย..รักภาษาพ่อหมีมาก .. จนแอบยกให้เป็นไอดอลอยู่เงียบ ๆ
พ่อหมีจะคอยตรวจงาน + ให้กำลังใจ บอกให้ลุกขึ้นมาทำในสิ่งที่เราทำได้ แต่เรื่องหัวใจพี่ไม่รับปรึกษานะ (ฮา)
บางคำสั้น ๆ แต่ทำให้อึ้งและได้สติ
อีกคนที่ต้องขอบคุณคือพี่นิ่ม แฟนพ่อหมี ที่คอยติดตามงานแม่มดแบบเงียบ ๆ มาตลอด
ขอบคุณที่ชมว่าน้องมีพรสวรรค์ค่ะ...แต่น้องจะบวกพรแสวงเพิ่มไปอีกเยอะ ๆ เพื่อเอาความสำเร็จมาฝากพี่ ๆได้ในเร็ววัน ^^



______________________________________________________________________________


จะเศร้าไปใหน คนที่ห่มตัวเองด้วยความทุกข์มันก็ทุกตลอดชีวิตฮะ
ถ้ายังไม่คิดจะสลัดมันทิ้งซะที่ก็อยู่กับมันไปเถอะฮะ จงเศร้าต่อไป BY: ซาตาน

เป็นการให้กำลังใจแบบดิบ ๆ สไตล์เค้าล่ะ ..ไม่น่าเชื่อ คำพูดห้วน ๆ แต่สามารถเรียกสติเราได้ ..อ่านแล้วยิ้มทั้งน้ำตาเลย

----------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณบทเพลงที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึก

http://www.youtube.com/watch?v=Q ... ure=player_embedded

ทุกครั้งที่มีปัญหา ไม่มีคนเข้าใจ น้องกล้วยไข่ ได้แต่ขอบคุณ (ยิ้มยิ้ม) ให้เสมอ
มันทำให้แม่มดชื่นชมและอยาก ยิ้ม ยิ้ม..ให้กับปัญหาได้อย่างกล้วยไข่



....


http://www.youtube.com/watch?v=6ziczABOtqM

หากแชร์ปัญหา ปัญหาจะเหลือเพียงครึ่ง ..ขอบคุณทุกคำพูดสร้างกำลังใจ นะคุณเพื่อนออฟ
บทเพลงที่ให้มา ฟังเป็นรอบที่ร้อยแล้ว... ยาดี ได้ผลชะงัด หายขาดเลย
หากวันนั้นไม่มีออฟ ..อ้อมคงตายไปแล้ว


ขอบคุณ พี่แมงบาร์ แฟนพันธุ์แท้ งานแม่มด  และพี่ ๆ นักเขียน & นักอ่าน ทุก ๆ คน
ขอบคุณ พระชัช หยาบคาย ไอดอลงานเขียน คนที่พยายามจะให้แม่มดขายกล้อง เพื่อเขียนหนังสือ
เวลาที่คนเขียนหนังสือเหมือนกันมาชื่นชมผลงานเรา ..มันก็เหมือนเราได้รับการยอมรับเนอะ ปลื้มจัง

ขอบคุณ RKG โดยเฉพาะ เสธ วู๊ดดี้ กะ Happy Sun : รักน้องมาก โกรธแทนน้องได้ตลอด เอิ๊ก ๆ
พี่ป้อม : เดอะมัช : หมีเบียร์ : ต้นนะจ๊ะ ฯลฯ เพียบรุย ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า มีเพื่อนมันดียังไง

ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนใน BUG ที่อ่านงาน แม้แอบอ่านผ่านไม่เม้นท์ ก็ดีใจเหลือเกินแล้ว
ข้าวโพด : บ่นว่ายาว แต่ก็เข้ามาตลอด ..ข้าวโพดปลอบใจไม่เก่ง แต่ทุกครั้งที่คุยแม่มดได้แง่คิดอะไรกลับมาได้เสมอ
เพลินตา : กระจกบานนึงที่แม่มดเผลอทำแตก ..หวังว่าคงยังจะติดตามงานกันต่อไป (ซักวันนะฮะ จะทำให้อาจารย์ภูมิใจ)
พี่ ART : ตั้งใจตอบคอมเม้นท์อย่างใส่ใจ จนรู้สึกได้
นายฮ้อย : ตั้มซ่า: และใคร ๆ ที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ

ขอบคุณขุนพล เจ้าของหนังสือนิ้วกลม ที่ให้มาเป็นของขวัญ ^^ ขอบคุณความเป็นตัวของตัวเอง ที่ทำให้ฉันพลอยเข้มแข็งไปด้วย

ขอบคุณเพื่อน ๆ ใน FB ที่ส่งความรักให้ ในวันที่แม่มดต้องการอย่างเร่งด่วน : ใครรักแม่มดยกมือขึ้นนนน (คุณจุ๋มมาคนแรกเลย แล้วตามด้วยหมอ และคนอื่น ๆ อีกมากมาย)

ขอบคุณ "คุณ" ที่แม้ไม่เข้าใจงานฉัน แต่ยังปล่อยให้ฉันทำ
แม้ถ่ายภาพไม่เป็น ยังยินดีจะเดินตามช่วยแบกขาตั้งกล้อง และนั่งรอแบบไม่ปริปากบ่น ^^
อิสระคือสิ่งสำคัญเหนืออื่นใด ขอบคุณที่ให้กัน ขอบคุณที่ไม่เปลี่ยนฉัน

ขอบคุณทุกความอ่อนแอ ทุกความทรงจำ และทุก ๆ ความรัก ..ที่ให้พลังในการฝันเพ้อ

ขอบคุณใครหลาย ๆ คนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ



ขอบคุณครอบครัวตัวกลมของข้าพเจ้า ขุมพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ^^  หากโลกนี้ไม่มีพวกคุณ ฉันก็ไม่จำเป็นจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

โอ้โฮ.....ความเป็นนักเขียนเข้ามาเยือนแล้วแม่มด เออ เก่งนะ พลิ้วดี อ่านลื่น...อ่านไปอ่านมา พาลจะเหงา เข้าให้ .....สู้ต่อไปเพื่องานเขียน

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด