กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
มีเรื่องอยากเขียน มีเรื่องอยากบ่นได้ทุกวัน
แต่ไม่อยากตั้งกระทู้ใหม่ให้รกห้อง
เลยตั้งฟอรั่มนี้ขึ้นมา เอาไว้เป็นที่ระบายของแม่มด
จะอัพเดตไปเรื่อย ๆ (ตามอารมณ์)

หากใครผ่านมาอ่าน แวะทิ้งคอมเม้นท์ให้ชื่นใจกันบ้างก็ได้น๊า



_____________________________________________________________


สารบัญงานเขียน

รังแม่มด (รวมงานเขียน) >> http://sassywitch.exteen.com/
♥~|||••- การ์ตูนของแม่มดราตรี -••|||~♥ >> http://www.fotobug.net/forum/viewthread.php?tid=66&extra=page%3D6
ฆาตรกรรมในคืนฝนพรำ [A Perfect Murder] >> http://sassywitch.exteen.com/20110224/9616-9616-a-perfect-murder
ความภูมิใจของฉัน ❤ เนื่องในวันแม่ >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =142&extra=page%3D5
เรื่องเล่าของเด็กหญิงอึน ✿ อึน มึน งง#1 >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =601&extra=page%3D2
ฝุ่นละอองในรอยตีนสังคม >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =192&extra=page%3D4
ขนมจีบครูมาลัย [เรื่องสั้น] >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =259&extra=page%3D1
Ex-Boyfriend >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =634&extra=page%3D1
สวัสดีความเหงา ✿ เราเจอกันอีกแล้วนะ >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =625&extra=page%3D2
ที่ว่างของแมวเสรี  >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =622&extra=page%3D2
โ ล ง - ซ่ อ น - ต า ย  [เรื่องสั้น] >>  http://www.fotobug.net/forum/vie ... =258&extra=page%3D4
จากคนนึง ถึงอีกคน ✿ เพลงบรรเลงเรื่อง >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =308&extra=page%3D3
อกหักอย่างมีสไตล์ และ ได้สติ  >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =684&extra=page%3D1
คนโง่ร้องไห้กับความสุข คนทุกข์ร้องไห้กับความรัก >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =294&extra=page%3D4
เพียงเธอจากไป..โลกฉันทั้งใบก็เปลี่ยนสี >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =673&extra=page%3D1

สารบัญภาพถ่าย



ฆาตกรรมในคำว่ารัก ✿[ขาว-ดำ-แดง] >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =321&extra=page%3D2
กรุงเทพฯ รมควัน >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =210&extra=page%3D2
ภาพที่ไม่มีต้นฉบับ >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =463&extra=page%3D3
รับ ลม ริม 'เล~❤  >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =236&extra=page%3D3
เช้า-สาย-บ่าย-ค่ำ [วัดวาวันฟ้าใส]  >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =211&extra=page%3D2
Feels Fresh [หลังด๊ำ หลังดำ] >> http://www.fotobug.net/forum/viewthread.php?tid=49&extra=page%3D3
PLAYGiRL [แม่มด(แห่ง)ราตรี] >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =134&extra=page%3D2
ลัลล้า Malaysia [Bear's Witch Project] >> http://www.fotobug.net/forum/vie ... =486&extra=page%3D2




จริง ๆ มีเยอะ ..แต่นี่คัดมาเฉพาะที่ "รัก" จริง ๆ
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

เหมือนจ่าโจเลย ผมก็ว่าจะขอพื้นที่  1 กระทู้ อิอิ
ความคิดเห็นของผมเป็นเพียงเป็นกระจกหนึ่งด้านเดียวเท่านั้น...มันอาจจะไม่ถูกต้องทุกเรื่องเสมอไปครับ

TOP

จำดีกว่าจด -- แต่ถ้าจำไม่หมด ก็ต้องจด เอาไว้จำ

9วัด-234.jpg
2011-4-21 07:16

9วัด-233.jpg
2011-4-21 07:16

9วัด-236.jpg
2011-4-21 07:17



"การบ้าน" ก่อนถ่าย Pre-Wedding : ร่างภาพคร่าว ๆ แบบที่อยากจะถ่าย

ทำไมไม่อัพจากเว็บแล้วใส่ใน ipod น่ะรึ?
เพราะวาดเองมันจะทำให้เราจำได้ง่ายกว่าน่ะสิ ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-4-24 05:08 โดย แม่มดราตรี

เรื่องของเรื่องคือ... #1 : ฉัน - เกลียด - สงกรานต์ !



"ลอยกระทง" เหมาะที่จะไปกับแฟน
"สงกรานต์" เหมาะที่จะเล่นกับเพื่อน

วันเพ็ญเดือนสิบสอง 2 คน เคียงคู่ จู๋จี๋ กระหนุงกระหนิงกันไปลอยกระทง มีจันทร์เพ็ญเป็นพยานรัก
โอ๊ยยย..บรรยากาศน่าสานต่อ โรแมนติก อย่าให้จิ้น

แต่สงกรานต์ไม่!!!
สงกรานต์ไม่เหมาะกับคู่รักเลยซักนิด ..โดยเฉพาะ คู่รักของฉัน (ทำใจไว้นะ เบบี๋)
เพราะ..ฉันเป็นคน "ขี้หึง" มาก ถึงมากที่สุด!! (แม้กระทั่งแมวตัวเมีย ยังหึงมาแล้ว... เอาเซ่ะ)
แล้วคิดหรือว่าขี้หึงตัวแม่อย่างฉัน จะทนเห็นแฟนตัวเองโดนสาว ๆ แตะเนื้อต้องตัว ต่อหน้าต่อตาได้?
ข้างแฟนก็แสนลัลล้า ประแป้งสาวในชุดเปียกน้ำแนบเนื้อ แบบถึงเนื้อถึงตัว
"ไม่เอานะครับ ที่รัก นี่มันเทศกาลนะ ยูห้ามหึง ห้ามงอน โอเค๊? "
"โอเค" (หน้านิ่งแต่เสียงสูงปรี๊ด กัดฟันกรอด ๆ)

.....ฮึ่ม!!

DSC_1946.jpg
2011-4-21 07:20





เอาเหอะ ..ที่พูดมามันก็ไม่ใช่ประเด็นทั้งหมด
มันยังมีชนวนยิบย่อยอีกแยะ

สมัยก่อนต้องออกไปทำงานช่วงสงกรานต์  มันสาหัสสากรรจ์มากนะคุณเอ๊ย(เป็นประชาสัมพันธ์คลินิกเสริมความงามชื่อดังแห่งหนึ่ง)
งานบริการหยุดไม่เหมือนชาวบ้าน
ไอ้คลินิคนี่ก็บ้าจี้เนาะ ..ใครจะมานวดหน้าขัดหน้า ในวันหยุดยาว ๆ แบบนี้กันมั่งฟระ คนเค้ากลับบ้านตจว. กันหมดแล้วเฟร้ย

นึกภาพตามนะ....
ยูนิฟอร์มสีขาวล้วน , ใส่ถุงน่อง , กระโปรงสั้น , ผมรวบตึง ทรงแอร์โฮสเตส,แต่งหน้าเต็มสตรีม >> เครื่องแบบไฮโซ แต่โลว์ซาลารี่ นะคะ ^^"
กว่าจะไปถึงที่ทำงาน..................................................................................โอ้วว นา โร๊ค ช้าด ๆ (สำเนียงกระแดะ)
อุปสรรคนานับประการให้ฟันฝ่า
หนึ่งล่ะ หารถไม่ได้ .. หายากมากกกกก
ลืมรถเมล์ , มอเตอร์ไซค์ ไปเลยนะ เสี่ยงแก่การเปียกน้ำสุด ๆ
จะเหลือแค่ Taxi นาน น๊านนนน มาทีนึง ถนนเงี๊ยะ โล่งเชียะ (คนขับกลับตจว.หมดแล้วนิ )

ข้อสอง.. พอได้รถ จะขึ้นจะลงก็ยังต้องลุ้นว่าจะโดนสาดน้ำหรือเปล่า..
ไอ้คนดี ๆ ที่รู้กาละเทศะก็มี ไอ้ที่ขอร้องกันดีดี ก็ให้
แต่ไอ้มึน ๆ มาก็เยอะ ปากบอก "เอาหน่อยน่า ๆ สงกรานต์ทั้งที" ..แล้วก็สาดโคร๊ม
ทั้ง ๆ เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าตรูกำลังจะไปทำงาน ไม่ได้มาเล่นน้ำ (โว๊ย) ..มันน่านัก!
แล้วไง ..หน้าตาเป็นสังขยา กลับบ้านเปลี่ยนชุดใหม่ ไปทำงานสาย โดนเจ้านายด่า ฯลฯ

ข้อสาม..สาดดี ๆ ยังพอว่า นี่เอาแป้งประหน้า เข้าตาเข้าจมูก บ้างมันส์จัดเอามาขยี้หัวซะด้วยเลย
หืมมมมมมม....มันสระยากมาก ขอบอก

ข้อสี่... อันนี้ปวดร้าวที่สุด ..ดันมีแอร์แบ็ค ล้ำหน้าชาวบ้านแบบนี้ สงกรานต์ที มีหรือจะรอด
มือที่มองไม่เห็นยุบยับ ล้วงหมับ ล้วงหมับ...
จับเบา ๆ ยังพอว่า ..นี่ขยำซะแทบแหลกคามือ  มันเจ็บนะโว๊ยเห้ย!!!
เดี๋ยวเจอสวนมั่ง ได้หน้าเขียวกันมั่งล่ะ แง่ม!




......



แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นที่กล่าวมามันก็ไม่โหดร้ายเท่าเรื่องปากท้อง......

บร๊ะจ้าว ..ร้านข้าวที่เปิดกันพรึ่บพรั่บ พร้อมใจกันปิดซะอย่างนั้น
ไม่มีแม้แต่ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ส้มตำรถเข็น  อะไรจะหาของกินได้ยากปานนี้
...อ๋อ ซ่ายซี้ หนีกลับตจว.กันหมด ไม่มีใครใยดีปากท้องของคนทำงานที่ค้างเติ่งในเทวนครนี้บ้างเลยใช่มั๊ย?



"ติ๊งหน่อง..ติ๊งหน่อง" เสียงสวรรค์!! รอดตายแล้วตรู (หูผึ่ง ! หน้าบาน)
ที่พึ่งสุดท้ายเพื่อนผู้ไม่เคยหลับ 7-11 แห่งนี้ที่เองงงงง......
แทบจะทรุดตัวลง ก้มกราบกับพื้น ซาบซึ้งบุญคุณ

ภูมิใจไว้เถอะคนไทย ไม่มี 7-11 ที่ไหนในโลก ที่อุดมอาหารการกินเท่า 7-11 เมืองไทยแล้วล่ะ ..เชื่อเต๊อะ

เดินออกจากออฟฟิศไปซื้อข้าวกล่อง
เจอพวกดักซุ่มในซอยข้าง 7-11 เอาปืนฉีดน้ำโคร๊ม...เปียก!
เห้ยยยย....ตรูยังไม่เลิกงาน แค่พักทานข้าว T^T

(จะด่าแม่มก็ไม่ได้ เทศกาลนิ ใช่สิ เทศกาล...ฮึ่ม ตรูเกลียดสงกรานต์!!!)

กลับบ้านเปลี่ยนชุด ...แล้วชะตากรรมก็วนไปยังข้อ 1 ใหม่ เหมือนเดจาวู



9วัด-232.jpg
2011-4-21 07:52


สปาเก็ตตี้แกงเขียวหวาน + แซนด์วิซ + ไข่ตุ๋น + ชาลิปตั้น รสพีช (บุญคุณ 7-11)

198104_200401713326022_100000685855331_620761_4688617_n.jpg
2011-4-21 07:52


200340_200401606659366_100000685855331_620760_6092825_n.jpg
2011-4-21 07:52


^
^
2 เมนูนี้จากห้างแถวบ้าน....




ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่ต้องอยู่เฝ้าเมืองหลวงในช่วงสงกรานต์ (ดูแลอาม่า ที่เดินไม่ได้ คนอื่นที่บ้านไปเที่ยวกันหมด)
เป็นอีกปีที่ต้องฝากท้องไว้กับ 7-11 T___T
ได้เล่นน้ำนิดหน่อยแถวหน้าปากซอยบ้าน.... พอเป็นพิธี
ไม่ได้อยากเล่นเท่าไหร่หรอกนะ แค่กลัวตกกระแส


อุตส่าห์ขึ้นสถานะไว้แล้วว่า "ไม่ใช่ แอ๊ฟ ทักษอร เพราะงั้นห้ามถาม สงกรานต์ ไปไหน?"

ยังไม่วายมีคนเซ้าซี้ ..ฮึ้ย อารมณ์เสีย!!
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-4-24 05:08 โดย แม่มดราตรี

เรื่องของเรื่องคือ.. #2 : ฉันเป็น"โอทักกี้" (แบบนู้บ ๆ)




กาลครั้งนึง เมื่อประมาณ 30 ปีที่แล้ว
มีบ้านไม้หลังใหญ่ อยู่กลางป่ากลางสวน
รัศมีซ้าย - ขวา 2 กิโลเมตร ไม่มีเพื่อนบ้านสักหลัง

นอกจากน้องชายที่ห่างกัน 3 ปี กับพวก แมว หมา กา ไก่ แล้ว ฉันก็ไม่มีเพื่อนเล่นวัยในวัยเดียวกัน
ไม่รู้จักการละเล่นประเภท หมากเก็บ โดดหนังยาง เป่ากบ ฯลฯ คืออะไรที่เด็กคนอื่นเขาเล่นกัน ฉันเล่นไม่เป็นอ่ะ พูดง่าย ๆ
โตขึ้นมากับกองหนังสือเก่า ๆ ของ กงจ๊อ (พ่อของอาม่า) โอบล้อมด้วยสวนยางพารา ไฟ้ฟ้าเข้าไม่ถึง
บ้านฉันไม่ได้อยู่หลังเขา..เพียงแต่ภูเขามันตั้งอยู่หน้าบ้าน ^^

6 ขวบ เริ่มอ่านออก เขียนได้ ฉันขลุกตัวอยู่กับหนังสือได้เป็นวัน ๆ ไม่มีงอแง  
มรดกของกงจ๊อ ส่วนใหญ่จะเป็นหนังสือกำลังภายใน แปลโดย น.นพรัตน์ , ว. ณ เมืองลุง
และนิยายภาพของ เหมเวชกร (กามนิต วาสิฏฐี ) >> งานชั้นครู ที่เป็นแรงบันดาลใจให้อยากเป็นนักเขียนการ์ตูน

ยีนส์หนอนหนังสือคงสืบทอดทาง DNA
พ้นรุ่นกงจ๊อ ก็มีรุ่นอาอี๊ กะลูกสาวอาอี๊ เป็นหนอนหนังสือตัวแม่อีกราย (ไม่สิ 2 รายตะหาก)
แต่เจเนเรชั่นอาอี๊ (กะลูกสาว) จะเป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นซะส่วนใหญ่ ..(ตั้งแต่สมัย สนพ. ยอดธิดา ราคาปก 5 บาท นู่นแน่ะ)
ที่ภูมิใจมากคือ มี อาราเล่ (ดร.สลัมป์) ฉบับพิมพ์ครั้งแรก สมัยที่ลายเส้นของโทริยามะ อากิระ ยังสวยมาก
ลายเส้นเหมือนฝรั่งมากกว่าญี่ปุ่น ยังไม่เป็น ดราก้อนบอล จ๋า

หนังสืออี๊ แคนดี้จอมแก่น , อสูรน้อยกระซิบรัก (รันเซ่) , ลามู , รันม่า 1/2 , ซิตี้ฮันเตอร์ , คอบบร้าส์ ,แบล็คแจ็ค,ต้องรอด, คิทาโร่ ,
Orange Road , ไอ้เขี้ยวเงิน , ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ , กุหลาบแวร์ชายส์ ,ไซเฟอร์, H2 ฯลฯ


ลูกสาวอาอี๊ วัยไล่เลี่ยกันหน่อย คอการ์ตูนญี่ปุ่นตัวแม่เหมือนกัน
หนังสือการ์ตูนยุคนั้นส่วนใหญ่จาก สนพ. สยามสปอร์ตพับลิซซิ่ง (สยามอินเตอร์คอมิคส์) กับ วิบูลย์กิจ มีไทยคอมิคส์

เช่น  ฮิคารุเซียนโกะ , ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย, Berserk , SLAMDUNK , I'll , ปริสิตเดรัจฉาน , Vagabond , Death Note , ก้าวแรกสู้สังเวียน
I"s , GTO , จอมโหดกระทะเหล็ก , บะหมี่สาวจ้าวนักสู้ , One Piece, จอมเกบลู , ก๊อง , ผีซ่าส์ ฮานาดะ, NANA,
ไซโคเมทเลอร์ เอย์จิ , เพราะหัวใจเพรียกหา Virgin Blue
ฯลฯ และอีกเพียบบบบบบ...

ส่วนพ่อ ชอบอ่าน การ์ตูนเล่มละบาท, มวยตู้ , อาชญกรรม, 191 , มหาโพธิ์ (หนังสือพระ), รีดเดอร์ไดเจสท์
เบบี้, หนูจ๋า, ขายหัวเราะ, มหาสนุก , เปิดบริสุทธิ์ (หนังสือโป๊)
-*- >> อันหลังแอบรื้อเจอใต้เตียง แฮ่ ๆ
การ์ตูนญี่ปุ่นพ่อก็อ่านนะ (อ่านมากมายหลายประเภทจริง ๆ พ่อฉัน -_-')
เรื่องโปรดของพ่อคือ ไออิ - มาโกโต้ สมัยนั้นดังมาก  (พ่อเล่าให้ฟัง) ดังจนญี่ปุ่นเอาไปทำเป็นหนัง เป็นละคร
ส่วน สนพ. ในไทย ตอนนั้นยังไม่มีเรื่องลิขสิทธิ์ ต่างก็แย่งพิมพ์กันใหญ่ ..แถมมีการด่าคู่แข่งลงในหนังสือตัวเองอีก..เหอ ๆ สนุกดี

คุณนายแดง (แม่) อ่านนิยาย (อีสา ฯลฯ), คู่สร้างคู่สม , ภาพยนตร์บันเทิง

ฉัน...อ่านหนังสือทุกประเภทที่มีในบ้าน

อาม่า ... อ่านหนังสือไม่ออก และคอยทำลายหนังสือทุกเล่มในบ้าน อ้างว่ามันเป็นเชื้อปลวก T^T


ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองแปลก ..จนเข้าโรงเรียน
ฉันเข้าสังคมไม่เป็น!!!
ฉันเล่นกับเพื่อนไม่ได้
พูดกับเพื่อนไม่เข้าใจ
เพื่อนไม่รู้จักสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า เพื่อนไม่รู้ว่าปิรามิดอยู่ที่อียิปต์
เพื่อนไม่สนใจตำนานเทพเจ้ากรีก - โรมัน
เพื่อนคุยกันเรื่องดาวพระศุกร์........

........ฉัน ยัง ไม่ มี ที.วี. T____T


ทุก ๆ พักเที่ยงหลังกินข้าวเสร็จ ฉันก็วิ่งจู๊ดไปยังที่ปลอดภัย ...ซ่อนตัวจากสังคม
มันเป็นที่-ที่เรียกว่า "ห้องสมุด"

ป.1 - ป.6 ด.ญ. วนิดา เข้าห้องสมุดทุกวันไม่ได้ขาด จนได้โล่ห์นักเรียนดีเด่นกันเลยทีเดียว

นึกภาพสภาพของหนอนหนังสือออกมั๊ย?
ตัวผอม เกร็น ๆ ขาลีบ ๆ หัวโต ๆ ผิวซีด ๆ ..เพราะไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย
ผิดกับเพื่อนวัยเดียวกันที่ผิวเปล่งปลั่ง มีเลือดฝาด
"ไอ้แห้ง , อีปอบ , อีกระสือ" คือฉายาฉันสมัยนั้น..

ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็มีเพื่อนเยอะนะ เพราะเป็นคนร่าเริงคุยเก่ง ..
ขัดแย้งดีมั๊ย ร่าเริงแต่ชอบเก็บตัว?
บางครั้งก็หิ้วหนังสือเล่มใหม่ ไปหาเพื่อนรักถึงบ้าน
เพียงเพื่อไปนั่งอ่านเงียบ ๆ ข้าง ๆ มัน ..ให้หายคิดถึง
ชอบอยู่เงียบ ๆ ในที่อึกทึก น่ะ ^^

อ๊ะ อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าฉันเป็นคนแปลก..บางทีเธอแค่ยังไม่ชินกับฉันเท่านั้นเอง

บุคลิคขัดแย้งของฉันเริ่มชัดเจนขึ้น เมื่อที่บ้านมีปัญหา ..
ฉันกลายเป็นคนหลายบุคลิคขั้นสมบูรณ์แบบ
อยู่โรงเรียนก็แสนจะร่าเริง ตลกโปกฮา  บ้ากิจกรรม
อยู่บ้านกลับเก็บตัวเงียบอยู่แต่ในห้อง ไม่สุงสิงกับใครเลย
คุณนายแดงเรียกฉันว่า "นางห้อง"

นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเป็น "โอ ทัก กี้"




ปัจจุบัน...
หลังจากลาออกจากงานบริษัท..สังคมฉันยิ่งแคบลง
และกลายเป็น "โอ ทัก กี้" มากกว่าเดิม ..

..



ฉันเป็น "โอทักกี้" แค่ ระดับ นู้บ
ถึงจะเป็น สาวซึน บ้าง แต่ก็มีความ โมเอะ ไม่น้อยนะจ้ะ ^^



-THE END -


__________________________________________________________________________







อย่าเพิ่ง "งง" กับศัพท์ต่างดาวที่ได้ยิน มันเป็นภาษาที่ชาวมังงะใช้กัน

โอทักกี้ = *โอตาคุ + **ฮิคคิโคโมริ
*โอตาคุ = หนอนหนังสือ (พวกที่หมกมุ่นอยู่กับอะไรซักอย่างมาก ๆ)
**ฮิคคิโคโมริ (ฮิกกี้) = พวกเก็บตัว กลัวการเข้าสังคม
นู้บ (NOOB) = อ่อน
มังงะ = การ์ตูน Comics
ซึนเดเระ = ปากไม่ตรงใจ (ฟอร์มเยอะ ประมาณรักนะ แต่ไม่แสดงออก)
โมเอะ = น่ารัก + Sexy
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ยาวววว...
"บางอย่างเกิดมาเพื่อกินขยะบนชายหาด แต่บางอย่างก็เกิดมาเพื่อปฎิเสธ เงื่อนไข -- ข้อ จำกัด เหล่านี้"

TOP

save link นี้ไว้แล้ว.... กลัวกลับมาแล้วหาไม่เจอ ฮิฮิ

TOP

ดีมากครับๆ  เหลือแค่การแบ่งจังหวะเว้นวรรค   
แก้ยากมากครับ  อาจต้องยอมขึ้นกระทู้ใหม่ไปเลย
ความคิดเห็นของผมเป็นเพียงเป็นกระจกหนึ่งด้านเดียวเท่านั้น...มันอาจจะไม่ถูกต้องทุกเรื่องเสมอไปครับ

TOP

ตอบกลับ 8# sumphano


   ขอบคุณงับ..จะพยายามปรับปรุง วรรคตอน และกระชับเนื้อเรื่องให้มากกว่านี้
ส่วน Witch's Diary นี่จะแตกต่างกับงานใน Blog ตรงที่
Blog จะเป็น "งานเขียน"
แต่ Witch's Diary เป็นการบอกเล่าประสบการณ์ชีวิต - ระบายอารมณ์ - บ่นบ้าง เรื่อยเปื่อยบ้าง

เหมือนบันทึกเหตุการณ์...ที่แอบอยากให้คนอื่นรับรู้ ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

นึกเรื่องที่จะเขียนไม่ออก...
เรื่องที่อยากเขียนมันมีเยอะเกินไป
ความคิดในสมองมันวุ่นวายเหมือนฝูงปูวิ่งวนในกระด้ง เกินจะไล่ตะตรุบ

ฉันชอบไหล.. ไม่ชอบร่าง
ความคิดตอนที่ไหลไปเรื่อย ๆ หน้าจอ ..มันได้ความสดของอารมณ์ ณ ตอนนั้น..
แต่บ่อยครั้งที่ความคิดในหัววิ่ง 140 km/hr ในขณะที่นิ้วไปได้แค่ 40 Km/hr
ตามเก็บความคิดไม่ทัน ..และปล่อยมัน หลุดมือไปอย่างน่าเสียดาย

ความคิดดี ๆ ก็เหมือนขโมยที่ชอบย่องมาตอนเราเผลอ

ฉันความจำสั้น...สมาธิสั้น..
อาจเป็นเพราะมีเรื่องให้สนใจเยอะเกินไป..
ไม่มีเรื่องไหนที่เขียนไปแล้วรู้สึกสมบูรณ์เกิน 70%
เชื่อมั๊ย...ในหัวฉันเรื่องมันสนุกกว่าที่เขียนไว้เยอะ..


_______________________________

เรื่องที่อยากเขียนในช่วงนี้...

- บ้านฉันไม่มีเทศกาล : ปีใหม่ , วาเลนไทน์ , สงกรานต์ , ลอยกระทง ..บ้านฉันยังคงเงียบเหงา ..
เทศกาลที่ไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้า มันก็ไม่ต่างกับวันธรรมดาเพียงวันนึง
คนที่อยู่หน้าเตาไฟ จะเข้าใจอะไรกับความหนาวเหน็บ
ได้แต่อธิษฐาน...ขอแค่คนที่ฉันรักได้อยู่ร่วมกัน แล้วทุกวันจะมีความสุขยิ่งกว่าเทศกาล

- พ่อ..รักแรกของผู้หญิง : ฉันหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงพ่อมาโดยตลอด
..พ่อฉันเป็น "เป็ด"
เป็นต้นฉบับที่ทำให้ฉันมองหาผู้ชาย "เป็ด ๆ"
ฉันไม่ถูกกับพ่อ...พอ ๆ กับที่รักท่านมาก
และคาดหวังเสมอที่จะได้รับการยอมรับจากท่าน
พ่อไม่เคยกอดฉัน ..พ่อไม่เคยชมฉัน
พ่อผิดหวังในตัวฉัน..
ฉันผิดหวังในตัวพ่อ...

- การสู่นิพพานในแดนมนุษย์ : พระพุทธเจ้า คือนักวิทยาศาสตร์เอกของโลก คำสอนท่านเป็นเหตุเป็นผล
ป.5 ... ฉันรู้สึกว่าฉันโตกว่าวัย พูดจากับเพื่อนไม่รู้เรื่อง .. ฉันเลิกสวดมนต์ เพราะฉันไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องทำ
มันเป็นสิ่งที่ถูกสอนต่อ ๆ กันมา เพราะพ่อแม่ฉันเป็นพุทธ ฉันจึงต้องเป็นพุทธงั้นหรือ?
ฉันดื้อด้าน และต่อต้านเสมอถ้าใคร ๆ พยายามยัดเยียดว่าสิ่งนี้ดี สิ่งนั้นดี แม้ฉันจะรู้แก่ใจว่ามันดีจริง
แต่ฉันก็อยากรู้ได้ด้วยตัวเองนี่นาว่า..มันดียังไง???
ฉันอยากมีสิทธิ์เลือก......

ช่วงนึง..
ฉันเข้าโบสถ์คริสต์..นั่งฟังคำสอนจากพระเจ้า
ฉันเริ่มมีข้อกังขา...มีคำถามที่ค้านอยู่ในใจ
ฉันเรียกร้องหาพระเจ้า..ฉันอยากคุยกับท่าน..อยากฟังคำตอบจากท่าน

ฉันชอบศาสนาคริสต์นะ...เพราะพระเจ้าสอนให้เรารักศัตรู
แต่...นั่นก็ไม่ใช่คำตอบที่ฉันค้นหา

ฉันกลับมาศึกษาพุทธศาสนาอีกครั้ง อย่างจริงจัง
ตัดเรื่องพิธีกรรมออก ..มุ่งเน้นไปที่พระธรรม ...

ฉันอ่อนใจทุกครั้งที่เห็นพุทธพาณิชย์ในวัด
คนเรายึดติดกับพิธีกรรมมากไป ยึดติดที่ตัวบุคคลมากไป
อยากทำบุญวัดใหญ่ ๆ กับเกจิอาจารย์ดัง ๆ
จนหลงลืมสิ่งที่สำคัญ คือคำสั่งสอนของพระพุทธองค์


หากฉันเป็นผู้ชาย..หรือหากฉันไม่มีห่วง..ฉันคงบวชไม่สึก

แต่ฉันยังมีหน้าที่ในโลกมนุษย์
ยังมีคนที่รักต้องดูแล
ฉันจึงทำได้แค่นำศาสนามาปรับสมดุลย์ให้ชีวิต เพื่อสุขอยู่ในทางสายกลาง

- ทำไมฉันเขียนถึงแต่ความรัก : เรื่องเดียวที่ฉันเขียนถึงมาตลอดคือ "ความรัก"
เพราะอะไรน่ะหรือ..เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ฉัน "ขาดหายไป"
จริง ๆ แล้ว ฉันไม่ศรัทธารักแท้ หรือการแต่งงานอะไรทั้งนั้นแหละ
ฉันโตมาจากครอบครัวที่ไม่อบอุ่น..ฉันถึงไม่เชื่อเรื่องพรรค์นั้น
แต่ก็ยังไม่วายที่จะโหยหา..

ความรัก..อาจเป็นเรื่องเดียวที่ฉันพูดถึงได้ โดยไม่ทำร้ายใคร เป็นภาษากลางที่ทุกคนเข้าใจตรงกัน
ใช่...ชีวิตเราไม่ได้มีแค่เรื่องรัก เพียงแต่ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องอื่นนัก..เท่านั้นเอง
กำแพงของฉันมันหนาเตอะ...ฉันไม่อยากเขียนอะไรที่มันเกี่ยวข้องกับชีวิต - ครอบครัว - การงาน
การเขียนถึงอะไรพวกนั้น มันให้ความรู้สึกเหมือนยืนเปลือยเปล่าท่ามกลางฝูงชน

ตอนนี้ฉันไม่ค่อยอยากจะเขียนเรื่องรัก ..มันเวิ่นเว้อ วกวน จนดูน่ารำคาญในหลายครั้ง
และทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ เรื่องที่ฉันเขียนก็ไปกระทบเข้ากับบุคคลที่เกี่ยวข้อง

ไม่เขียนถึงความรัก ..ฉันจะเหลืออะไรให้เขียนอีกนะ



- อัจฉริยภาพในการเข้าใจบุคคล : จากหนังสืออัจฉริยะสร้างได้
..เพื่อนสนิทของฉันคนนึงบอกว่า "อ้อมคืออัจฉริยภาพในด้านเข้าใจบุคคล"

เวลาฉันเผชิญหน้ากับ ความไม่เข้าใจ
ฉันจะเอาตัวเองเป็นสมการ x แทนที่ตัวเขา ในโจทย์ว่า..
"ถ้าเราเป็นเขา..."
ทำไม..เขาถึงแสดงออกมาแบบนี้?
อะไรที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้?
ย้อนไปถึงสภาพครอบครัว..
สภาพอารมณ์ , จิตใจ..
การกระทำ , สิ่งเร้ารอบข้าง..
สิ่งที่หล่อหลอมออกมาจนเป็นตัวเขา..

พอได้คำตอบ "ถ้าเราเป็นเขา......"
เราก็จะเข้าใจเขามากขึ้น

แต่คำตอบไม่ใช่ค่าที่ถูกต้อง มันเป็นเพียงค่าคาดคะเน ย่อมมีความคลาดเคลื่อน
เราอาจจะเข้าใจการกระทำเขาได้
แต่เราก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงเขาได้

....การหาคำตอบข้อนี้ เป็นการทำเพื่อความสบายใจของตัวเอง ,รู้จักคนอื่น และเรียนรู้การให้อภัย

ฉันเป็นอัจฉริยภาพในการเข้าใจบุคคลนะ  แต่ดันโง่มากที่จะเข้าใจตนเอง^^

ฯลฯ

ยังมีอีกหลายเรื่องในหัว ที่อยากทำอยากเขียน
เรื่องพวกนี้ไม่ใช่แค่ "ว่างจริง ๆ " ถึงจะเขียนได้ ..มันต้องมี "อารณ์" ด้วย


เฮ้อ...อยากให้หนึ่งวันมีซัก 48 ชั่วโมงจังเลย....
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-4-23 21:10 โดย แม่มดราตรี

^
^

ยกออกมาจาก "บ่นความ" เพราะไม่มีภาพประกอบจ๊า ^^


ขออนุญาตแปะไว้ปลื้มหน่อยกั๊บ ^^

ขอบคุณมากๆพี่สวยที่เอาตัวหนังสือสวยๆความหมายดีๆมาให้อ่าน
ผมชอบประโยคนี้"อา..ยิ่งแตะ ยิ่งเจ็บ ...ยิ่งซี้ด ยิ่งมันส์......" 55555
ล่อเล่นๆ จริงๆชอบประโยคนี้"ฉันไม่เชื่อว่ามันจะมีแค่ ขาว-เทา-ดำ
ระหว่างทาง..มันจะมีน้ำหนักสีเข้ม-เบาไม่เท่ากัน"

...ปล.อยากอ่านตัวหนังสือของพี่สาวที่เรียงตัวกันอยู่ในแผ่นกระดาษหลายร้อยแผ่น. . .มีปกแข็งๆสวยๆทับอยู่ด้านบน..วางขายตามร้านหนังสือจัง ^^

พ่อเพิทเขาก็เป็นนักเขียน การเอางานไปให้สำนักพิมพ์เขาตีพิมพ์มันไม่ง่ายนัก
แต่เพิทว่าตัวหนังสือของพี่ทำได้นะ (:
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

เรื่องของเรื่องคือ ... #3. หนังสือที่ (พยายาม) อ่าน ช่วงนี้

import มาไกล จากอเมริกา .. 2 เล่ม
เล่มแรกเกี่ยวกับเรื่องราวลี้ลับที่ไม่สามารถหาคำอธิบายได้ กับอีกเล่มเป็นเรื่องเกี่ยวกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า
ชอบนะเรื่องแบบนี้..ชอบมากพอ ๆ กับเรื่องเกี่ยวกับดาราศาสตร์ (อ๊ะ..คิดไม่ถึงกันล่ะสิ) ^^

พยายามแล้วพยายามอีกที่จะอ่าน ทำความเข้าใจ
ถึงจะเป็นติวเตอร์สอนภาษาอังกฤษเด็กประถมมาก่อนก็เถอะ..ใช่ว่าภาษาแม่มดจะ Very well อะไรขนาดนั้น..
ก็ได้แต่พยายามต่อไป......เมื่อไหร่จะจบเล่มซะทีเนี่ย ฮือ T_T

9วัด-239.jpg
2011-4-24 05:14

9วัด-238.jpg
2011-4-24 05:14

9วัด-241.jpg
2011-4-24 05:15


ภาษาปะกิดทั้งดุ้น บร๊ะจ้าว ..สู้ต่อไป ไอ้(แม่)มด(ลูกยาย)แดง!!
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

เรื่องของเรื่องคือ .. #4: YouTube สุดโปรด

ชอบดู Makeup tutorial มากกก...
การแต่งหน้าเหมือนเวทย์มนต์ เปลี่ยนคนเป็นอีกคน
อย่างน้อยก็เป็นเกราะสร้างความมั่นใจให้สาวหน้าจืดอย่างแม่มดได้ดูดีกะเค้าบ้างอะไรบ้าง
เมื่อก่อนเคยฝันอยากเป็น Makeup Artist  [อ๊ะ...คิดไม่ถึงกันอีก(รอบ) แล้วล่ะสิ 55+]

สมัยเป็น Pretty ต้องแต่งหน้าเอง เลยไปเรียนแต่งหน้าเป็นเรื่องเป็นราวที่ MTI
แต่เอามาประกอบอาชีพไม่ได้..เพราะ...แต่งได้แค่หน้าตัวเอง พยายามแต่งหน้าให้คนอื่น ๆ แล้ว ไม่ไหว ไม่ได้จริง ๆ มือไม่นิ่ง
กรีดอายไลน์เนอร์ไม่ได้ T__T
อีกอย่างปัญหาใหญ่สุด...แต่งหน้าช้ามากกกกก....

กว่าจะสวยเด้งครบสูตรเนี่ย ใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมงเลยทีเดียว
(คงจะทำมาหากินได้อยู่หรอกแบบนี้ ) -____-"

เลยชอบนั่งดู Youtube ที่เกี่ยวกับการสอนแต่งหน้าแบบต่าง ๆ แล้วแอบมาแต่งหน้าตัวเองเล่น..เป็นอะไรที่สนุกดีนะ  แถมได้ฝึกภาษาด้วย อิอิ~*

♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

รูปที่อยากถ่ายมากที่สุดในชีวิต Crop Circles


crop-circles1.jpg
2011-4-24 07:40




Crop Circles คือ วงกลมศิลปะปริศนาในทุ่งธัญพืช  (อย่างในเรื่อง Signs สัญญานโลก..แต่ไม่แนะนำให้ไปหาหนังเรื่องนี้มาดูนะ ..อืดอย่างแรง)

พบครั้งแรกที่อังกฤษ และอีกว่า 10,000 ครั้ง ในสิบกว่าประเทศทั่วโลก ล่าสุด (28 มกรา 54 ) ยังพบในอินโดนีเซียด้วยล่ะ *0*
ถ้าพบที่เมืองไทย..ต้องมีใครไปนั่งขอหวย แหงม ๆ

ที่เรียกว่าวงกลม จริง ๆ ไม่ได้มีแค่รูปวงกลมนะ โดยเฉพาะหลัง ๆ จะเป็นรูปทรงเรขาคณิตซับซ้อนมากขึ้น (แต่ส่วนใหญ่จะมีรูปวงกลมเป็นส่วนประกอบ)

อันที่จริงแล้ว 80% ของ Crop Circles เป็นฝีมือมนุษย์ โดยกลุ่มที่ชื่อว่า Circlemakers เป็นคนออกมายอมรับว่าเป็นผู้ทำขึ้นตลอดระยะเวลา 11 ปี

แต่!! มีข้อแตกต่างคือ.. Crop Circles ของแท้ จะไม่มีร่องรอยแตกหักของลำต้นธัญพืช ..ไม่มีแม้รอยเท้าสิ่งมีชีวิตใดใด ในบริเวณนั้นเลย
แถมสภาพโครงสร้างของเซลล์ยังเปลี่ยนแปลง ทำให้พืชโตเร็วกว่าบริเวณใกล้เคียงถึง 45%
ที่น่าประหลาดคือ หากนกบินมาเป็นฝูงก็จะบินอ้อมวงกลมปริศนานี้ไป ..เหมือนไม่กล้าบินผ่าน???

และเป็นที่น่าสังเกตุอีกอย่างว่า จุดที่พบ Crop Circles มากที่สุด อยู่ไม่ไกลจากสโตนเฮนจ์เลย???
หรือจะมีอะไรเกี่ยวเนื่องกัน? สโตนเฮ้นจ์ ก็ยังเป็นปริศนา .. Crop Circles (ของแท้) ก็ยังเป็นปริศนา...มันน่าตื่นเต้นชะมัด

หลาย ๆ คน หลาย ๆ ทฤษฎี ที่พยายามเชื่อมโยงความหมาย..บ้างอ้างไปถึงปฎิทินมายัน
ตำนานเทพเจ้า ปิรามิด สัตว์ในตำนาน...... ฯลฯ
แม้แต่ทางวิทยาศาตร์ ...ก็ยังไม่มีใครสามารถไขปริศนาของ Crop Circles (ของแท้) ได้เลย...


crop-circles2.jpg
2011-4-24 07:40



ถามฉันน่ะรึ?....
ทีแรกฉันเข้าใจไป(เอง)ว่า..อาจจะเป็นรอยของยานต่างดาวตอนลงจอดก็ได้นะ
แต่พอรับข้อมูลมาก ๆ ถึงรู้ว่าไม่ใช่ ไม่น่าเป็นไปได้ (แหงแซะ รอยยานอะไรจะวิริศมาหลาขนาดนั้น)

ฉันจึงเลือกที่จะเชื่อว่า "มนุษย์ต่างดาว" มือบอน
ประทับตราเหมือนเขียนชื่อตัวเองไว้ประมาณว่า .."ตรูมาถึงที่นี่แล้วนะเฟร้ย" หรือ "สวัสดีชาวโลก" หรือ "จอร์จรักซาร่าห์" ฯลฯ
(เหมือน ๆ คนมือบอนที่ชอบเขียนชื่อตัวเองไว้ตามโขดหินที่ท่องเที่ยว) ...ฮ่า ...ก็ว่าไป

So... Who Care? ใครจะเป็นคนทำก็ช่างเถอะ
ก็มันเป็นศิลปะที่น่าหลงใหลออกไม่ใช่หรือ?
ดูรูปทรงเหล่านั้นสิ..มันถูกออกแบบมาได้อย่าง Perfect ซะขนาดนั้น... ไม่คิดว่ามันสวยสุดยอดไปเลยหรือไง?

ฉันลุ่มหลงความงามที่แสนจะลึกลับอันนี้
แทบทุกคืน จะต้องดู Youtube ที่เกี่ยวกับ Crop Circles ก่อนนอน..
มันทำให้ฉันหลับฝันดีได้อย่างไม่น่าเชื่อ !!

สักวันนะ..ฉันอยากไปดูให้เห็นกับตา ไปเก็บรูป Crop Circles ด้วยน้ำมือตัวเอง ....   (ก็ได้แต่หวังนะ) ^^

crop-circles3.jpg
2011-4-24 07:41







ป.ล. ทำไมฉันมีความฝัน และสนใจเรื่องแปลก ๆ ได้หลากหลายแบบนี้น๊อ?
อืม..โลกกว้างใหญ่ ไม่ได้มีแค่เรื่องถ่ายรูปอย่างเดียวซะหน่อย มีอะไรอีกมากมายที่สร้างสุขให้กับฉัน... เนอะ ^^
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

เนื้อหา น่าติดตามมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว
ความคิดเห็นของผมเป็นเพียงเป็นกระจกหนึ่งด้านเดียวเท่านั้น...มันอาจจะไม่ถูกต้องทุกเรื่องเสมอไปครับ

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด