กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
"โลกนี้อาจไม่มีความรักให้กับเธอ แต่การจากไปของเธอกลับทำให้ ความรักเกิดขึ้นในใจฉัน"

ในใจไม่เคยมีผู้ใด จนความรักเธอเข้ามา
ทำให้ดวงตาฉันเห็นความสดใส ข้างกายไม่เคยมีผู้ใด
จนความรักเธอเมตตา เป็นพลังให้ฉันสู้ต่อไป
บนโลกที่โหดร้าย เหลือเกิน





หากเพลงซักเพลงนึงมันจะมีความทรงจำบางอย่างซุกซ่อนไว้
เพลงนี้..เป็นอีกหนึ่งเพลงที่มีความหมายสำหรับฉัน

..........

"แตงโม" คือชื่อที่ฉันเรียกเธอ
"ปลาทอง" คือชื่อที่เธอเรียกฉัน
การพบกันของเราแปลกประหลาดโลก
และไม่นาน เราก็ได้ตกอยู่ในห้วงของแรงดึงดูดของกันและกัน

ทุกครั้งที่เธอพูด..มันน่าลุ่มลึกและน่าฟัง
ฉันชอบพูด แต่ฉันกลับชอบฟังเธอพูดยิ่งกว่า

"รู้จักเพลง '...ก่อน' มั๊ย?" เธอถาม
"รู้สิ เพลงของป๊อด ดังมาก..ฉันรักเสียงป๊อด"
เธออมยิ้มนิดนึงแล้วยัดวอล์คแมนใส่ในหูฉัน
...ก่อน ฉบับพราย ดังก้องไปถึงหัวใจ







"ศาสดาของผมคือ พราย" เธอกระซิบ
แล้วเปิดประตูให้ฉันได้รู้จักโลกอีกใบ
โลกที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันมี หรือมีแต่ฉันไม่เคยใส่ใจ

เพลงนี้ไม่ได้ชื่อว่า "ก่อน" แต่เป็น "...ก่อน"
จุด 3 จุด ก่อนหน้าเป็นการละจากคำว่า
"เธอจากไปก่อน ก่อนที่จะรู้ว่ามีคนรักผม"
พรายเขียนขึ้นให้เด็กผู้หญิงคนนึงที่เสียชีวิต


เรื่องราวของพราย..
บทเพลงของพราย..
เพลงแล้วเพลงเล่า
เธอถ่ายทอดออกมาให้ฉันฟังอย่างตั้งใจ
ฉันล่องลอยอยู่ในโลกใหม่

ผมเธอปรกหน้าไล่ยาวมาถึงบ่า
ดวงตาเธอฉายแววเหงา
ปากเธอขยับขับขานบทสวดของศาสดา
ในมือเกากีตาร์คู่ใจ...


"...ก่อนท้องฟ้าจะสดใส ...ก่อนความอบอุ่นของไอแดด
...ก่อนดอกไม้จะผลิบาน ...ก่อนความฝันอันแสนหวาน .."






ฉันหลับตาพริ้ม..ราวตกอยู่ในมนต์สะกด
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2011-3-14 18:49 โดย แม่มดราตรี



และนี่เป็นเพียงกลอนบทเดียวที่ฉันเขียนขึ้นเพื่อตอบแทน "เธอ"
เหมือนที่เธอบอกเสมอ..เธอคือ พระจันทร์ตอนกลางวัน

ฉันคืออาทิตย์เที่ยงคืน
ลืมตาตื่นยามผู้คนหลับใหล
เธอคือพระจันทร์เที่ยงวันแสงรำไร
จนใคร-ใคร เผลอมองข้าม ความสำคัญ

บนฟ้ากว้าง กว่ากว้าง
ความอ้างว้าง นำเธอมาเจอฉัน
อาทิตย์เที่ยงคืน ตื่นขึ้นเพื่อปลอบจันทร์
สิ้นอวสานความเหงางัน นะจันทร์เหงา~*



ขอบคุณวงโคจรที่ทำให้เราได้เจอกัน
ให้เธอหมุนรอบฉัน และฉันหมุนรอบเธอ










--[ อุทิศแด่ความทรงจำสีซีเปีย ]--- ซีดจางแต่กระจ่างชัดในทุกความรู้สึก  

♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

หลาย ๆ ครั้งในชีวิต เหตุการณ์บางอย่างมันก็คล้ายกันราวกับ เดจาวู
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ผมเองก็ชอบพรายนะ
อัลบั้มนั้นผมก็ซื้อ

เจ้าหญิงแห่งดอกไม้ นี่ชอบมาก ชุดนี้
อัลบั้มที่ไม่มีชื่อเพลง  มีแต่สัญลักษณ์

ชอบ "จริงเพียงจริง".....ฟังแล้ว สื่อสารตรงประเด็น และ ชัดเจนกว่าก่อนเสียอีก
แต่อาจเพราะ มันชัดเจนเกินไป  เลยไม่ดังเท่า...ก่อน   
  
"เจ้าหญิงแห่งดอกไม้"   ก็ชอบ


วันหนึ่ง ผมเห็นชาย ใส่สูทสีขาว  ผมยาวที่เอกมัย  ถือแก้วไวน์
ผมไม่คิดว่าเขาคือพรายหรอก
จนเขาหันหน้ามา......ครับ  เขาคาดหน้า

หลังจากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่า
พรายตายไปแล้ว  
เขาให้สัมภาษณ์ว่า เขาหมดจินตนาการ  หมดความคิดสร้างสรรค์
หมดแรงบันดาลใจ
.
.
.
ความคิดเห็นของผมเป็นเพียงเป็นกระจกหนึ่งด้านเดียวเท่านั้น...มันอาจจะไม่ถูกต้องทุกเรื่องเสมอไปครับ

TOP

เพิ่งรู้เลย ว่า...ก่อน แท้จริงเคยเป็นของพราย
อ่านบทความนี้แล้ว นึกถึงความทรงจำที่ซุกซ่อนในเพลงนี้เช่นกัน

ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ ขอบคุณความรัก ขอบคุณแรงแห่งความคิดถึง ที่ทำให้คุณเขียนบทความนี้ออกมา

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ตอบกลับ 5# A-NANDA


    วะฮิ้วววว..ผู้กองตอบหล่อมาก..พระเอกคาแรคเตอร์คล้ายในเรื่องความทรงจำสีกาแฟ แต่ไม่ใช่นะ คนละคนกันอย่างสิ้นเชิง

เผอิญ ล็อค สเป็คไว้แบบนี้ 555+ ผมยาว เล่นกีตาร์ นัยน์ตาเหงา(แถมอีกนิด มีไฝที่แก้มซ้ายด้วย เป๊ะ!!!) กร๊ากกกกก

ขอบคุณที่อ่านจ๊า
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ตอบกลับ 4# sumphano


    ลืมขอบคุณพ่อหมีด้วยค่ะ...
พราย ล่าสุด ออกอัลบั้มคู่เมธี (โมเดิร์นด็อก)เมื่อปีที่แล้ว ทุกวันนี้เป็นอาจารย์สอนปรัชญา
ดีใจค่ะที่มีคนชอบพรายเหมือนกัน ^^

ขอบคุณใครคนนั้นสำหรับความทรงจำดี ๆ และโลกใบใหม่ที่แสนสวยงาม
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด