กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
นี่เป็นภาพที่ขายดีที่สุดของผม................

05.jpg
2010-10-18 15:06


แล้วมาบอกทำไม..............(หลายคนคงตั้งคำถาม)
เพราะมันจะเป็นที่มาที่ไปของ maya TODAY ในวันนี้ครับ...
..............
เห็นห้องนี้คุยเรื่อง DIARY กัน เลยอยากจะขอพื้นที่มาเล่าเรื่องบ้างครับ ผมเป็นคนเล่าเรื่องไม่เก่ง เพราะไม่ใช่นักเขียน
..............
ย้อนกลับไป 2 ปีที่แล้ว อยู่ๆความคิดที่อยากจะถ่ายรูป ที่ไม่เคยแวบมาในหัวสมองเลย ก็ผุดขึ้นมาในความคิด
หลังจากนั้นจึงได้ศึกษาข้อมูลต่างๆของตัวกล้อง และสิ่งต่างๆทางโลกอินเตอร์เนท และคำนวณงบประมาณ
จึงสรุปและลงตัวที่ nikon d80 พร้อมเลนส์คิท วันแรกที่ซื้อมาดีใจมากครับ ไม่นึกว่าจะได้เลนกล้องราคาหลายหมื่นกับเขาบ้าง
จำภาพแรกในชีวิตได้ครับ ภาพนั้นคือ...สีดำทั้งภาพนั่นเอง ตั้งโหมด M แต่ปรับไม่เป็น กดเลย...ดำเลย....งงเลย....หาหนังสืออ่านเลย
เคยค้นคว้าแต่ข้อมูลกล้อง แต่ไม่เคยศึกษาวิธีการถ่าย
หลังจากนั้นก็หาหนังสืออ่าน ฝึกกันไป  ลองกันไป.......................
ผมเริ่มหลงไหลในการถ่ายภาพครับ ถ่ายทุกวัน สนุกจังเลยอ่ะ...........
ถ่ายแล้วทำไงหว่า อ้อ....ลงโพสโชว์ในเนทดีกว่า......... ทุกคนครับ ถ่ายแล้วก็อยากโชว์พลังให้คนอื่นยอมรับ ทุกคนเป็นเหมือนกันหมดแน่นอน
เวปแรกที่ลงโพส.......ใช่แล้วครับ เป็นเวปที่มีแต่ฝีมือหินๆ ลงครั้งแรก ไม่ค่อยมีใครสนใจครับ แถมมีมาว่าด้วย โฮ่ๆ งอลเลย มาว่าเรา เรางอลเลย
จำได้ว่าผมลงโพสช่วงแรกๆ 2-3 กระทู้ อยู่ในรุคกี้ครับ เจียมตัว ไม่ค่อยมีใครมาเม้น แถมมีคนมาวิจารณ์ ช่วงนั้นงอลครับ 555
เลยไม่โพสอีกเลย
แต่ยอมรับครับ คำวิจารณ์เหล่านั้นมีประโยชน์มากมาย มีทั้งข้อดี และข้อเสีย หลังจากนั้นก็ได้แต่ออกทริป ไปเที่ยว ฝึกฝีมือ และดูงานของศิลปิน
ขอย้ำ ศิลปินเมืองนอกแทบทุกวัน เพราะช่วงนั้นได้หลงไหลการถ่ายภาพแบบว่า คือชีวิตไปเลย และอีกอย่างคือ ต้องการให้ผลงานของเราเป็นที่ยอมรับ
จึงขยันฝึกซ้อมตลอด 1 ปี
ช่วงสิ้นปีที่แล้ว ได้มีกิเลสเข้ามายั่วยุอย่างหนัก มันจะทำให้ไฟล์ใสขึ้นนะ ภาพจะสวยขึ้นนะ ถ่ายในที่แสงน้อยได้ดีนะ และแล้วก็ออกมาจนได้กับ d700
พร้อมตัวช่วยพลังนาโน
แล้วมันก็ช่วยได้เยอะจริงๆ ฝีมือไม่ดี อุปกรณ์ดีไว้ก่อน ก็อุ่นใจขึ้นมาบ้าง แหะๆ
หลังจากมั่นใจในฝีมืออันน้อยนิด บวกกับอุปกรณ์ที่สามารถทำให้จินตนาการของเราเป็นจริงได้ ผมจึงเริ่มหันเข้าวงการโพสรูปใหม่
และแน่นอนครับ ผมไม่กลับไปรุคกี้แล้ว แกลลอลี่เท่านั้นที่ผมมองเป้าหมายไว้ และก็ไม่ผิดหวังครับ กับการฝึกฝนมาแรมปี
ในช่วงเวลานั้นผมโลดแล่นอยู่บนแกลลอลี่ฮอลด้วยหัวใจที่พองโต มีคนชอบงานมากขึ้น การตอบรับที่ดีขึ้นเป็นลำดับ
ผมส่งผลงานไปประกวดมากขึ้น ได้ตีพิมพ์ลงหนังสือหลายๆเล่ม ได้ลงใน NGthai ช่วงนั้นคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดของผมแล้ว ในชีวิตการถ่ายภาพ.........
....................... แต่ผมก็ได้มาประสบกับความจริงในโลกไซเบอร์....โลกที่มีทั้งคนดี และคนไม่ดีไปพร้อมๆกัน โลกที่มีทั้งมิตร และศัตรูไปพร้อมๆกัน
maya13

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

วันนึง ผมได้มิตรภาพที่ดี
วันนึง ผมได้ศัตรู
ทำให้ผมเข้าใจมากขึ้นในการโพสรูปลงเวป ผมได้นั่งคิดทบทวน ต้องขอบอกก่อนนะครับ นี่คือความคิดของผม เป็นสิ่งที่เกิดกับผม
ผมนั่งคิดทบทวน ผมโพสลงเวป ได้อะไร.......
ได้คำวิจารณ์ ที่ทั้งดี และไม่ดี อย่างที่เราเคยคุยกันไว้ในกระทู้ก่อน
ได้เพื่อนใหม่ ได้มิตรภาพ
ได้ศัตรู
ได้แบ่งปันภาพวิวสวยๆที่ไปสัมผัส
ได้อวดว่า เฮ้ย ตรูเจ๋งอ่ะป่าวววววววว ภาพตรูสวยนะว้อยยยยยยยย
ได้รู้ว่ามีคนจริงใจ และคนตอแหล เยอะพอๆกันในโลกไซเบอร์ 555
.........
นี่คือสิ่งที่ผมได้รับ ในการเข้าสู่วงการโพสภาพในโลกไซเบอร์
เป็นเหมือนอยู่ในจินตนาการในโลกใบหนึ่ง ในบ้านหลังหนึ่ง ที่มีทั้งดีและไม่ดีปะปนกัน
เราต้องยอมรับนะครับ ว่าไม่มีบ้านไหนหรอก มีแต่คนที่ดี นิสัยดี มารวมตัวกัน 555 ฝันแล้วครับ
แรกๆก็แอ๊บคนดี หลังๆเดี๋ยวก็เผยนิสัย และตัวตน อย่างผมไงครับ ผมยอมรับ ผมไม่ใช่คนที่คนอื่นจะชอบ เพราะผมพูดจาตรงๆ ไม่หวาน มองโลกความจริง ไม่เพ้อฝัน แต่จริงใจ ใครมาเกรียนผมด่ากลับแน่นอน

.........คำถามก็ผุดขึ้นในหัว....ถ่ายรูปมาก็นานล่ะ รับงานบ้าง ก็นิดหน่อย เราจะทำยังไงกับการถ่ายรูป
แล้วให้ได้มาซึ้งรายได้เข้าตัวบ้าง เอาแต่ถ่ายรูปโพสไปวันๆ ดีไม่ดี เดี๋ยวได้มีเรื่องฟาดปากกับชาวบ้านเข้าอีก...(คือผมเป็นคนตรงครับ คนอื่นมักรับไม่ได้ เพราะมัวแต่ชอบเพ้อฝัน)
และแล้ว การขายภาพ Photostock ก็ผุดเข้ามาในหัว ทั้งที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยสนใจ เพราะไม่เก่งภาษา เปิดไปเปิดมา อะไรฟะ ภาษาอังกฤษเต็มไปหมด ตอนแรกนั่งเปิดดูแล้วท้อ....เราจะทำได้มั้ย
maya13

TOP

นั่งศึกษาอีกแล้ว ทั้งวันทั้งคืน นั่งแปลมันเข้าไป นั่งอ่านมันเข้าไป
เริ่มมองเห็นแสงแล้วครับ รำไรๆ
จะบอกก่อนนะครับ การขายภาพสต๊อกก็คือการถ่ายภาพเชิงพาณิชน์ศิลป์นั่นเอง เป็นอีกแขนงหนึ่งซึ่งเราไม่ค่อยจะสนใจ เพราะมันไม่แสงเทพ มันธรรมดาๆ
ผมนั่งอ่านกระทู้หลายๆกระทู้ ศึกษาภาพขายของเหล่ารุ่นใหญ่ๆ
พร้อมกับศึกษารายได้ของเขาเหล่านั้น มันทำให้ผมมีไฟขึ้นมาอีกครั้ง แต่เป็นไฟลูกใหญเลยทีเดียว
ในวันนั้นเอง ผมได้เบนเข็ม และความสนใจทั้งหมดไปที่การขายภาพเพียงอย่างเดียว อยากให้เวลากับมัน อยากศึกษามัน อยากทุ่มเทกับมัน
การถ่ายภาพในแนวนี้นั้น แตกต่างจากการถ่ายภาพโพสลงเวปแบบหนังคนล่ะเรื่องเลย
ภาพถ่ายที่ดีนั้น ต้องคิดคอนเซปล่วงหน้า ว่าถ่ายเอาไปทำอะไร ลูกค้าจะซื้อมั้ย สำหรับผม มันเป็นเรื่องท้าทายครับ และอย่าลืมนะครับ ลูกค้านั้น ทั่วโลกนะครับ ไม่ใช่ประเทศไทย นั่นยิ่งทำให้ผมเกิดแรงผลักดัน อยากที่จะนำเสนอผลงานออกสู่ตลาดสากล
ผมเริ่มศึกษาการถ่ายไฟสตู เริ่มคิดคอนเซป เริ่มจัดตารางงาน ศึกษางานหลายๆแขนง คิดอยู่อย่างเดียวว่า ต้องทำให้ได้นะ ฝรั่งเขายังทำกันได้เลย แล้วเราล่ะ สมองก็มี อุปกรณ์ก็มี ทำไมจะทำไม่ได้
เพื่อนๆรู้มั้ยครับ ว่า Top5 ของช่างภาพสต๊อก รายได้ต่อปีเท่าไหร่.....................................
32 ล้านบาทต่อปี เฉลี่ย เดือนล่ะ เกือบ 3 ล้านบาทเลยนะครับ.........โอ้โห ทำไมมันมากมายขนาดนั้น
มันเป็นแรงจูงใจที่มหาศาลมากในการที่จะทุ่มเทให้กับงานนี้.......ใช่ครับผมเรียกว่างาน เพราะผมตั้งใจให้อนาคตมันจะเป็นงานหลักของผมเลยทีเดียว
maya13

TOP

จากวันที่ผมเริ่มจับงานสายนี้ จนถึงวันนี้ 5 เดือนแล้วครับ
ผมส่งภาพทุกสัปดาห์ ผมจับกล้องทุกวัน
สิ่งที่ผมทุ่มเท มันได้ผลเกินคาด ตามความคาดหมาย ผมคิดไม่ผิดที่มาสายนี้
เลยอยากจะมาบอกเพื่อนๆว่า เส้นทางสายนี้ ก็มีอะไรให้ค้นหา อยู่ไม่น้อย เป็นทางเลือกอีกทาง
ที่จะหารายได้เสริมมาเป็นค่าขนม มาเป็นค่าอุปกรณ์ที่เราเสียไป
.................
การถ่ายภาพมันมีสเน่ห์ในตัวของมันทุกแนวแหละครับ ขึ้นอยู่กับว่าจะเอาไปใช้ในทางไหน
ผมยังคงรักการถ่ายภาพทุกแนว ยังคงเคารพความสำคัญของการถ่ายภาพทุกแนวทาง
แต่ผมเลือกแนวทางนี้ในการหาเลี้ยงชีพของผมครับ
จึงเป็นสาเหตุที่ผมหายตัวไป
....................
เคยมีช่างภาพเมืองนอกได้กล่าวไว้ว่า เขาผ่อนรถปอร์เช่สปอรทด้วยเงินขายภาพของเขาในแต่ล่ะเดือน
...ผมอ่านทีแรก บอกกับตัวเองว่า ขนาดนั้นเลยเหรอว้า...............
..............................................
ผมได้กล่าวไว้แล้วครับ สิ่งที่ผมทุ่มเท ตั้งใจ มันได้ผล ผมไม่ได้อวด แต่อยากจะเล่าให้เป็นกำลังใจกับเพื่อนๆอีกหลายท่านที่คิดสนใจการขายภาพ
วันพฤหัสนี้ผมมีนัดรับรถhondaป้ายแดง ราคา 7 หลัก..................................
ใช่แล้วครับ ผมใช้เงินถ่ายภาพของผมผ่อนล้วนๆ ไม่ได้เบียดเบียนรายได้จากทางอื่นเลย
....................
หวังว่าบทความของผม จะสามารถสร้างแรงบันดาลใจ หรือจุดเปลี่ยนในชีวิตได้ เหมือนผม ที่เคยได้อ่านบทความของอาจารณ์ สุระ นักขายภาพสต๊อกมือหนึ่งของประเทศไทย
ขอบคุณอาจารณ์ สุระ จริงๆครับ ที่ทำให้ผมมีวันนี้ มีรถใหม่ขับ..............
ขอบคุณ
maya13

TOP

ผมคิดว่า เป็นเรื่องราวที่ดี น่าจะสร้างแรงบันดาลใจ สำหรับคนที่คิดจะลองหันหาการถ่ายรูปจริงจังครับ   

สำหรับผมตอนนี้อยากหาเลนส์ราคาเบาๆมาแทน 55-250 ก็คงมีความสุขขึ้นอีกเยอะ  แต่คงต้องหยุดมันไว้ที่งานอดิเรกทีเล่นทีจริงแบบนี้อยู่ดี  

ขอบคุณข้อมูลและการแบ่งปันครับ  เสียดายคุณต้นมีเวลาไม่มากนัก
ไม่เช่นนั้นผมอยากให้เปิดคอลัมน์เทคนิคการถ่ายภาพบ่อยๆ

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ครับ ขอบคุณที่ให้เกียรติผมไปเขียนงานในห้องเทคนิค
จริงๆ จะบอกว่า ผมเข้ามาที่บ้านนี้ทุกวันครับ ไม่มีวันไหนที่ไม่เข้า เข้ามาชื่นชมผลงานเพื่อนๆทุกคน
เพียงแต่ไม่ได้แสดงตัวสมาชิกเท่านั้น เนื่องจากเหตุผลบางประการ
ส่วนเรื่องเทคนิคต่างๆ ถ้าจะเอาสาระจากผม คงไม่ค่อยมีหรอกครับ เพราะเชื่อว่าเพื่อนๆในห้องนี้ ถ่ายสวยกันทั้งนั้น จะมีก็เพียงประสบการณ์มาแบ่งปัน มาพูดคุยกันซะมากกว่า
ยังไงซะ คราวหน้าจะเรียบเรื่องเรื่องที่มีสาระเกี่ยวกับการถ่ายภาพมาฝากกันใหม่นะครับ
ขอบคุณครับ
maya13

TOP

ขอบคุณนะครับที่เอาเรื่องดีๆมาแบ่งปันกัน เป็นอีกแนวทางหนึ่งของการถ่ายภาพที่ดีครับ
สร้างแรงบันดาลใจให้คนที่เข้ามาอ่านได้แน่ ^^  ผมอ่านแล้วยังอยากเลย ..อยากได้รถมั่ง อิอิ
แล้วเอาเรื่องดีๆมาฝากกันอีกนะครับ

TOP

ต้องขอแสดงความยินดีกับ คุณ maya ด้วยนะครับ ที่สามารถสร้างรายได้จาก"การถ่ายภาพ"จนเป็นกอบเป็นคัน ฮิฮิ (ฮอนด้าซีวิคป่าว ?)   

"การถ่ายภาพ"..ที่พวกเราทุกคนต่างก็รักและหลงใหล...
จนทำให้เราได้มารู้จักกัน...ได้มาพูดมาคุยกัน...มีสังคมและโลกทัศน์ที่กว้างขึ้น (ซึ่งอาจจะไม่ใช่แค่การถ่ายภาพเท่านั้น)

ที่สำคัญ...เราจะได้ทั้งความรู้ ทั้งประสบการณ์ ที่เป็นประโยชน์จากเทคนิคและมุมมองรวมทั้งแนวคิดของคนอื่นๆอย่างปฏิเสธไม่ได้
ยกเว้น.. การไม่ยอมรับ !?  หรือคิดว่า "ตัวเองเจ๋งแล้ว" !? ซึ่งตรงนั้น..ก็คงไม่มีใครว่าเราได้หรอกครับ
เพราะมันสำคัญอยู่ที่ว่า เราจะรู้จักแยกแยะ...แล้ว "เลือก" อะไรที่มันเหมาะสมกับตัวเองได้แค่ไหนต่างหาก   

ส่วนคำวิจารณ์ คำติคำชมทั้งหลายที่เราต้องเจอนั้น จะว่าขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคนก็ใช่ครับ !  
แต่กับ "เจตนา" ของเราเองก็มีส่วนด้วย...ว่าเอาภาพมาโพสเพื่อ (ต้องการ) อะไร ?
เช่น ถ้าต้องการแค่คำชม(ใครๆก็ชอบ) เจอคำติคำวิจารณ์แรงๆก็คงทำใจยาก และมักจะอยู่ในสังคมไหนๆได้ไม่นาน
(ลองสังเกตและสำรวจตัวเองดู ไม่ต้องออกอากาศก็ได้ ฮิฮิ)

ถึงตรงนี้...ผมเชื่อว่าคนที่เคยโดนติโดนวิจารณ์ แล้วยอมรับ(หมายถึงเห็นด้วย) และรู้จักเอามาปรับปรุงตัวเองจนเห็นการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น...
มักจะมี "ความสุข" มากกว่า การได้รับคำชื่นชมเฉยๆเสียอีกนะครับ....

มีใครหลายคนเคยบอกว่า "การถ่ายภาพ" เป็นศาสตร์อย่างหนึ่ง
ไม่ว่าเราจะถ่ายเล่นๆ... ถ่ายเป็นงานอดิเรก... การถ่ายภาพเป็นอาชีพ หรือถ่ายในเชิงพาณิชย์
ซึ่งอาจจะต่างกันในแง่ของความละเอียด พิถีพิถัน หรือสิ่งที่เรียกว่า "อุปกรณ์"
รวมทั้ง ความกดดัน และ ความคาดหวัง ทั้งจากตัวลูกค้าเอง และตัวเราเองด้วย

แต่สิ่งหนึ่งที่ยังเหมือนกันไม่ว่าจะเป็นการถ่ายแบบไหน นั่นก็คือ "ความสุข" ที่เราได้จากการถ่ายภาพนั่นเอง
ถ้าวันหนึ่่ง เราไม่มีความสุขกับถ่ายภาพแล้ว ผมว่าคงยากครับที่จะเอาดีทางนี้ได้...

ไม่ว่าคุณจะเป็นเทพฯ เป็นโปรฯ หรือเป็นเกรียนมืออาชีพแค่ไหนก็ตาม !!

...................................................................................................................................................

TOP

เอามาฝากกันไว้อ่านเล่นๆ... ไปเจอใน panthip มาครับ
โปรภาพ & โปรกล้อง.jpg

TOP

โอ้ววว พี่อาต แมน คมมากกก
"บางอย่างเกิดมาเพื่อกินขยะบนชายหาด แต่บางอย่างก็เกิดมาเพื่อปฎิเสธ เงื่อนไข -- ข้อ จำกัด เหล่านี้"

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

คุณต้นน่าจะเอาลิ้งห์ Port ของตุณต้นที่ SS มาให้เพื่อน ๆ ได้มีโอกาสเข้าไปชมผลงานบ้างนะครับ ผมเคยเข้าไปดูแล้ว ภาพสวยมากโดยเฉพาะกลุ่มอาหาร ขอบคุณบทความดี ๆ ที่แบ่งปันครับ

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด