กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่

บนตึกชั้นที่ 23  


ไม่สูงอะไรนัก  แต่สำหรับวันอาทิตย์  ผมกลับรู้สึกว่ามันสูงกว่าวันอื่นๆ
บางทีการอยู่คนเดียว ก็ทำให้เราคิดว่าเราสูงกว่าความจริง

ผมเข้ามาทำงานตั้งแต่สายวันเสาร์   จวบจนบ่ายๆวันอาทิตย์ ผมจึงให้พนักงานที่ร่วมทุกข์ตลอดคืน
กลับบ้านเพื่อให้ทันอาหารมื้อเย็นกับครอบครัว


.....ภารกิจยังไม่ลุล่วง   รายงานที่ได้จากพนักงานแต่ละคนเหมือนจิ๊กซอว์
งานชิ้นสุดท้ายของผมคือ  นั่งดูตัวเลขที่วนเวียนไปมาไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นบรรทัด
และเรียบเรียงให้ได้ใจความ  ประกอบเป็นภาพ  เป็นเรื่องราว   

....และอธิบายให้เจ้านายของผมอีกที

และแต่ละนาทีต่อจากนี้  มันจะยาวนานกว่ายี่สิบแปดชั่วโมงที่ผ่านมา
แต่ผมต้องปิดงานให้เร็ว  เพราะทรัพยากรสติของผมเบาบางเต็มที
หากจะให้ดี ผมต้องตรวจทาน และเรียบเรียงให้แล้วเสร็จ ภายในสามชั่วโมง
ก่อนที่สติของผมจะขาดผึง   

.....หากรัตติกาลยาวนานนัก  ฝันมักจะยุ่งเหยิง
  
เสียงลิฟท์ ดังขึ้นหลังจากที่ลูกน้องคนสุดท้ายลงไป
อาจมีใครสักคนลืมของ

.....แต่ไม่ใช่.....
.....และไม่ใกล้.....

หญิงสาวคนหนึ่ง ในกางเกงยีนส์ขาเดฟและเสื้อรัดรูปปรากฏตัว
ผิวคล้ำ   ตาคมเข้ม  สะพายกระเป๋าเชือกถักสีดำ
หากเจอที่สถานที่อโคจร ผมคงคิดว่าเธอเป็นเมียฝรั่ง

     พนักงานใหม่มาทำงานวันหยุด?  เธอเดินดิ่งมาหาผมอย่างไม่ลังเล  
ขณะที่ผมกำลังคิดว่าจะทักอย่างไร  เธอก็มาหยุดที่ตรงหน้าผมเสียแล้ว

หน้าจอคอมพิวเตอร์ผมกระพริบ  แสดงข้อความว่า  
พอคเกทพีซีของผมโหลดอีเมลจากโน้ตบุคเสร็จพอดี

เผื่อผมขับรถกลับบ้านไม่ไหว จะได้ไม่ต้องแบกโน้ตบุค
และอ่านตอนโดยสารรถไฟฟ้ามาทำงาน...

"สวัสดีคุณสัมพันธ์   ดิฉันคือพระเจ้า"   

พ ร ะ เ จ้ า ทั ก ท า ย ผ  ม


กำแล้วกรู....ผมคิดในใจ  

น้ำตาลตก  หรือ อดนอนนานเกินไป  หรือเครียด
ไอ้ที่สำคัญคือ หาก ห ล อ น ขนาดนี้ แปลว่า ผมไม่สามารถทำงานเสร็จทันแน่ๆ
และสมควรซื้อซุปไก่สกัดสักสองขวดที่เซเว่นใต้ตึก   
ทิ้งรถไว้ที่จอดรถ และกลับไปนอนคอนโดที่ลาดพร้าว

"คิดว่า พระเจ้า จะต้องหน้าตาอย่างไรล่ะ"  
หญิงสาวพูดขณะหยิบกล่องหรือแอบใส่ผลไม้ออกมาให้ จากกระเป๋าสะพายเก่าๆ
เป็นกระเป๋าสานด้วยเชือกสีดำ  ถักคล้ายเปียผม
เป็นกระเป๋าแบบที่ผมว่ามันดูเชยที่สุด

ข้างในแอบพลาสติกสีขาวขุ่น มี แ อ ป เ ปิ้ ล

"กินนี่ก่อน" เธอส่งให้

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

ผมมึนงง  แต่คล้อยตาม ไม่มีทางเลือกอื่น
คล้อยตามโดยไม่มีอำนาจอะไรล้ำลึกสะกดผม  ผมแค่อยากกินอะไรชุ่มคอ

อะไรๆก็น่าจะดีขึ้น   
และผมก็ไม่ได้กินแอปเปิ้ลมานานแล้ว

"ผมเคยคิดว่า พระเจ้า จะดูคล้ายๆผู้พันขายไก่น่ะ  ผมคิดเสมอว่าหากมีจริง
คงหน้าตาอย่างนั้นเลย ผมสีขาว สวมสูทขาว  หน้าตาใจดี ดูเป็นชนชาติฝรั่ง (ที่ผมทำงานอยู่ด้วย)"

"ไม่ใช่ดูเหมือนเมียฝรั่งอย่างฉัน?" เธอยิ้มและพูดประโยคที่ผมไม่ได้พูด...แต่คิด

หลอน....ผมต้องหลอนแน่ๆ  ตอนนี้ดูเหมือนไม่มีอะไรดีไปกว่าการเอื้อมมือไปหยิบแอปเปิ้ล  


ชั่วขณะที่รสแอปเปิ้ลผ่านลิ้น  ผมพบว่ามันอร่อย  คงต้องบอกก่อนว่า ผลไม้ที่ผม "ไม่ค่อยเท่าไหร่"กับมัน คือ แอปเปิ้ล


แต่ผมพบว่า  ผมกำลังกลั้วน้ำหวานฉ่ำในปากอย่างสาใจ  
และดูดกินแม้เศษที่ชำแรกเข้าซอกไรฟัน ก่อนที่จะบรรจงใส่ชิ้นสุดท้ายเข้าปาก

หากไม่ติดว่า รสยาสีฟันจะทำให้เสียรสชาติ  ผมคงหยิบแปรงสีฟันในลิ้นชัก
ไปแปรงฟันในห้องน้ำก่อนแน่ๆ  เพราะไม่อยากให้มีเศษสิ่งใดกางกั้นแอปเปิ้ลชิ้นสุดท้าย
และเนื่อเยื่อในช่องปากของผม.....

(และกลายเป็นความทรงจำในซีรีบรัมของผมนับแต่นั้น   
....ไม่มีแอปเปิ้ลผลใดให้รสเช่นบ่ายวันอาทิตย์นั้นอีกเลย)

หลังจากที่ผมกินแอปเปิ้ลชิ้นสุดท้าย  รสแอปเปิ้ลนั้นถูกดูดซับหมดกระพุ้งแก้มไปนานแล้ว
ผมยังนั่งนิ่ง  เพื่อละเลียดกลิ่น ที่รวยรินบางๆอยู่ในลมหายใจ

สักครู่  เหมือนเรารู้ถึงเวลาที่ต้องจากกันโดยสัมผัส

เธอเดินลงลิฟท์ไปโดยที่ผมเดินไปส่ง

สมองผมโปร่งโล่ง คล้ายสามารถทำงานต่อได้อีกหลายสิบชั่วโมง
แม้จะอ่อนล้าร่างกายอยู่บ้างก็ไม่รู้สึกสลักสำคัญอะไร   

อย่าว่าแต่....ขณะที่ผมเคี้ยวแอปเปิ้ล
ผมเรียบเรียงและคิดแก้ปัญหาจิ๊กซอว์ตัวเลขได้เกือบทั้งหมด
เพียงแต่การลงลิฟท์ไปพร้อมพระเจ้า  เป็นอะไรที่ผมรู้สึกไม่กล้า
ผมไม่รู้ว่าดินแดนต่อไปที่เธอจะพาไปคือที่ไหน  

ตอนเช้าวันจันทร์ ผมยังอยากผูกเนคไท และใส่นาฬิกาดีเซล
ฟังเพลงเดิมๆมาทำงานที่ชั้น 23   ....สิบโมงเช้าอาจสายสักหน่อย  แต่ก็ไม่มีใครว่าอะไร

และดูเหมือนเธอก็รู้ เลยไม่ได้ชวนผมไป

"ขอบคุณพระเจ้า" ผมบอกเธอ
"ว่างๆคุณไปไปขอบคุณอดัมเถอะ" เธอบอกผม

ผมยิ้ม
เธอหัวเราะ

และลิฟท์มาพอดี
.
.
.

TOP

บทบรรยายดีมากค่ะ กระชับ ลื่นไหล

แม้จะยาวแต่ก็ดูสั้นและไม่น่าเบื่อ ไม่มีคำฟุ่มเฟือยเยิ่นเย้อ

ใช้ภาษาในเชิงเปรียบเทียบได้ดีมาก


..

รักค่ะ..งานนี้  (ว่าแต่จบยัง? ..ถ้าปาดก็ขอโต๊ดค๊าบ)
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

สุดยอด ชอบงานเขียนชิ้นนี้ของพี่หมีที่สุดเลย
เพลินตาขอคารวะ

TOP

ดีใจที่มัคนชอบ เย้ๆๆๆ  กลัวจะงงมากๆ เขียนเองเข้าใจเอง ขอบคุณครับ   
แอปเปิ้ลยืมมาจากจ่าโจ่ครับ   ได้แรงบันดาลใจจาก แอปเปิ้ล ในอาหารมื้อสุดท้าย
อ่านจบปุ๊บนั่งเขียนเลย

ผลงานภาพและเนื้อหาทั้งหมดภายในเว็บไซท์เป็นลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั้นๆ หากชื่นชอบหรือต้องการนำไปเผยแพร่กรุณาแชร์ลิ้งค์กระทู้ไปนะคะ ขอบคุณคะ ^_^

TOP

ทำไมเขียนเก่งกันจังเลย ไม่ใช่ถ่ายรูปกันเก่งเท่านั้นนะครับเนี่ย !!?

ผมไปตามอ่านดูกระทู้เก่าๆของหลายคนมาแล้ว นี่ผมเข้ามาอยู่ในดงศิลปิน "ตัวจริง" เข้าแล้วหรือนี่ !!?

โอวววววว บร๊ะเจ้า !!?......ขอ "แอปเปิ้ล"ให้ผมสักชิ้นเถอะครับ !!!

TOP

แอบเปิ้ลผลนั้น..ฉันอยากกิน
♥~[เกลียดในสิ่งที่ฉันเป็น ยังดีกว่ารักในสิ่งที่ฉันไม่ได้เป็น] ~♥

TOP

ผู้หญิงเป็นพระเจ้าจิงๆหรออะ ผมอยากรู้อะ
"บางอย่างเกิดมาเพื่อกินขยะบนชายหาด แต่บางอย่างก็เกิดมาเพื่อปฎิเสธ เงื่อนไข -- ข้อ จำกัด เหล่านี้"

TOP

กลับไปยังรายบอร์ด